19 -
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ .
آيه . آيا آب دادن از زمزم به مردم و عمارت مسجد حرام و نگاهبانى كعبه با كسانى كه به خدا و روز قيامت ايمان آوردند و در راه خدا جهاد كردند برابر قرار مىدهيد ؟ درصورتىكه اينان با آنان به نزد خداوند يكسان نيستند ، و خداوند گروه ستمكاران را رهبرى نمىكند !
20 -
الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ .
كسانى كه به خدا ايمان آوردند و هجرت كردند و در راه خدا با مال و جان خود جهاد كردند آنان بهينهء خلق و بزرگتر درجهدار نزد خداوند هستند ، و آنان رستگاران و پيروزآمدگانند .
21 -
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ .
خداوند ايشان را به رحمت و خشنودى خود و به باغهاى بهشت بشارت دهد و ايشان راست در آن باغها نازى پاينده و نعمتى جاويدان .
22 -
خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ .
هميشه در آن بهشت هستند ، كه به نزد خداوند مزد و پاداش بزرگ است .
( تفسير ادبى و عرفانى )
12 -
وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ .
آيه . بعضى از تفسيركنندهها گويند : اينان اهل بدعت و هواى نفسند كه كتاب خداى را سست ديدند و رأى خويش و مستحسنات عقل خود را پيش داشتند و به چشم تعظيم در آن ننگريستند ، تا اسير تهمت و شبهت گشتند ، اينان نه اعتقاد از روى بصيرت دارند نه سخن به طريق بيّنت ، به درختى مانند كه بيخش بدعت ، ساقش ضلالت ، شاخش لعنت ، برگش عقوبت ، شكوفهاش ندامت و ميوهاش حسرت است از اين سبب فرمان
فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ
رسيد كه اين درخت از بيخ درآريد ، اصل اين شاخهها ببريد ، پيشوايان كفر و بدعت را امان ندهيد و هرگز از ايشان ايمن مباشيد كه ايشان دزدانند و شما پاسبان ، دزد پاسبان را كى دوست دارد ؟ و از وى كى ايمن باشد ؟
پير طريقت گفت : گناه اهل سنّت به عفو نزديكتر است از طاعت اهل بدعت !
14 -
قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ .
آيه . شنيدن نصرت از سوى خداوند ، بار قتال را بر آنها سبك گردانيد و وعدهء پيروزى كار خطرناك ايشان را خوش كرد ، اين است سنّت خداوند كه در هر تكليفى تخفيفى داشته و در هر عسرى يسرى روان كرده است .
. . . وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ .
آيه . خداوند هركس را بهاندازهء بيمارى شفا داد يكى از كيد شيطان بيمار است شفاء او در قهر دشمن است ، يكى بيمار از شهوت نفس است شفاء او در مغلوب كردن آن است ، و شفاى بيمار از محبّت ، در مشاهدت است .
جعفر بن محمّد ( ع ) ( امام ششم شيعيان ) فرمود : شفاى بعضى بيماران معرفت و صفا است ، و شفاى بعضى تسليم و رضا است ، و شفاى بعضى توبه و وفا است و شفاى بعضى ديگر مشاهده و لقا است .
16 -
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا .
آيه . هركس گمان كند كه دعوى بدون تحقيق از كسى ( در پيشگاه حق ) پذيرفته مىشود ، حسابى و گمانى غلط است ، زيرا كه حقيقت كار به معنى دارد نه صورت دعوى ! همواره مال در دست منكر است و باد درست مدّعى ! و به حكم شرع منكر را قول قبول است و مدّعى اگر دليل ندارد قولش هذيان است ! دنياى خسيس را