[ آيات 110 - 100 ]
( تفسير لفظى )
100 -
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ الْجِنَّ وَ خَلَقَهُمْ وَ خَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَ بَناتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يَصِفُونَ .
آنان براى خدا از فرشتگان جنّ كه آنها را خداوند آفريده انبازان ساختند و به دروغ براى او پسران و دختران پرداختند بىدانش و معرفت ! و خداوند از آنچه ايشان او را توصيف مىكنند يكتا و منزّه است .
101 -
بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنَّى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ صاحِبَةٌ وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ .
او نوباوهآورندهء آسمانها و زمين است ، چگونه او را فرزند باشد درصورتىكه هرگز او را جفت نبوده و او همه چيز را آفريده و به هر چيزى دانا است !
102 -
ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ .
آن است خداى شما كه نيست خدائى جز او و او است آفرينندهء همه چيزها ، پس او را بپرستيد و او است كه بر هر چيزى توانا و كارساز و كاردان است .
103 -
لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ .
چشمها در اين جهان او را نهبينند و خردها در او نرسند و او همه را مىبيند و به همه مىرسد و همه را درمىيابد و او به دانش به همه چيز رسيده و از هر چيز به دانائى آگاه است .
104 -
قَدْ جاءَكُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِيَ فَعَلَيْها وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ .
نشانيهاى روشن از خدا بشما آمد ، پس هركس بداند و دريابد خود را بيند و دريابد و هركه نابينا دل شود و نيابد پس بر زيان او است و من نگهبان و گوشوان بر شما نيستم ( كه جلو نابينائى دل شما را بگيرم ) .
105 -
وَ كَذلِكَ نُصَرِّفُ الْآياتِ وَ لِيَقُولُوا دَرَسْتَ وَ لِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ .
و اينچنين آيات و سخنان خود را بيان مىكنيم تا نگويند اين سخنان را خود راست و درست كردهاى و آموختهاى ! و تا آن را براى مردمى كه مىدانند بيان نمائيم .
106 -
اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ .
( اى محمّد ) آنچه را از سوى خداوند به تو مىآيد پيروى كن كه نيست خدائى جز او ، و تو از انبازگيرندگان با من روىگردان باش و دورى كن .
107 -
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكُوا وَ ما جَعَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ .
و اگر خدا مىخواست كه با او شريك نگيرند هرگز نگرفتندى و تو را هم بر آنها گوشوان قرار نداديم كه جلو شرك آنها را بگيرى و كار آنها هم به تو سپرده نيست .
108 -
وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ .
كسانى را كه جز خدا مىپرستند دشنام مدهيد ، تا ايشان خداى يكتا را از روى دشمنى بدون دانش و معرفت دشنام دهند ! اينگونه ما براى هر امّتى كردارشان را برآراستيم ، پس آنگاه بازگشتشان بسوى خداى ايشان است تا آگاه كند آنان را به كارهائى مىكردند .
109 -
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِها قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ