[ آيات 189 - 185 ]
( تفسير لفظى )
185 -
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ .
هر تنى چشندهء مرگ است و مزدهاى شما به تمامى بشما در روز رستاخيز خواهد رسيد و هرك را كه از دوزخ دور و به بهشت در آرند ، پيروز آمده و رسته است ، چه زندگى اين جهانى جز برخوردارى به فريب چيز ديگر نيست !
186 -
لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذىً كَثِيراً وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ .
هرآينه شما آزموده خواهيد شد در مالهايتان و در تنهايتان ، و از كسانى كه پيش از شما كتاب ( تورات ) داشتند و از كسانى كه براى خدا انباز گرفتند آزار و اذيتهاى فراوان خواهيد شنيد ، و شما اگر شكيبائى و پرهيزكارى پيشه كنيد اين از استواريهاى دين و درستى نشانهاى او است .
187 -
وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ .
هنگامى كه خداوند از جهودان دارندهء تورات عهد گرفت كه راجع به محمّد آنچه در كتاب است براى مردم بيان كنيد و كتمان ننمائيد ، ليكن آنان پس پشت انداختند و با فروختن پيمان خداوند ، بهاى اندك خريدند و چه بد چيزى كه خريدند « 1 » !
188 -
لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ .
گمان مبر ، آنها كه به آنچه كردند شاد شدند و دوست دارند كه مردم آنان را بستايند به كارهائى كه نكردهاند ( نجات يابند ! ) و هرگز مپندار كه آنان اهل رستنى از عذابند ! بلكه ايشان را عذابى دردناك خواهد بود .
189 -
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
و خدا راست پادشاهى آسمانها و زمين و اوست كه بر هر چيزى توانا است .
( تفسير ادبى و عرفانى )
185 -
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ .
آيه : اى خداوندى كه بندگانت همه فانيند و تو باقى ، اى خداوندى كه رهيگانت همه نبودنىاند و تو بودنى ، بودى تو و كس نبود ، بمانى تو و كس نماند ، همه مقهورند و تو قهّار ، همه مأمورند و تو جبّار ، همه مصنوعند و تو كردگار ، همه مردنىاند و تو زندهء جاويد ، همه رفتنىاند و تو ماندنى ، خداوندى گمارنده و با همه تاونده ! و همواره ندائى رسد كه :
اى قوم از اين سراى حوادث گذر كنيد * خيزيد و سوى عالم علوى سفر كنيد
اين گروه مسلمانان ، اين سراى فانى گذرگاه است ، نگريد تا دل در آن نبنديد و آرامگاه نسازيد بريد مرگ را
هامش
( 1 ) حضرت على ( ع ) فرمود : آنقدر كه عالم براى تعليم نزد خدا مسئول و مؤاخذ است جاهل براى تعلم مسئول نيست ، زيرا علم پيش از جهل بوده ! پس براى دانا سكوت در آموزش روا نيست و براى نادان سكوت در آموختن روا نيست !