حجتها ، تا مگر شما انديشه كنيد در صلاح كار خويش .
267 - اى آنان كه بگرويدهايد ، زكات دهيد و نفقه كنيد از حلالهاى از آنچه كسب كرده باشيد ، و از آنچه بيرون آورديم ما شما را از زمين . و قصد مكنيد بدترين ، و حرام ندهيد از و [ كه ] هزينه مىكنيد . و نيستيد شما گيرندهء مال رذاله ، مگر كه چشم برهم نهيد اندر او . . . « 1 »
272 - نيست بر تو هدايت ايشان ، و ليكن خداى راه نمايد هركرا كه خواهد ، و آنچه هزينه كنيد از نيكى تن شما راست . و كنيد نفقه مگر جستن رضاى خداى ؛ و آنچه نفقه كنيد از نيكى ، داده شود تمام سوى شما ، و شما نباشيد ظلمكردگان ، يعنى بر شما ظلم نكنيد .
273 - مر درويشان ، آنان كه بازداشته شدهاند اندر راه خداى « 2 » ، نتوانند رفتن اندر زمين ، پندارند ايشان را نادان ، توانگراناند از خويشتندارى ، بشناسى ايشان را به سيماى روى ايشان . نمىخواهند ايشان از مردمان به الحاح ؛ و آنچه هزينه كنيد شما از نيكى ، پس به درستى كه خداى داناست .
274 - آنان كه هزينه مىكنند خواستههاشان به شب و روز پنهان و آشكارا ، پس ايشان راست مزد ايشان نزد خداوندشان . و نه ترسى بر ايشان و نه ايشان اندهگين شوند .
275 - . . . « 3 »
هامش
( 1 ) . ترجمهء چند آيه افتاده است .
( 2 ) - در حاشيه : + يعنى به طاعت مشغول باشيد و گوشه گرفته و كسب و تجارت گذشته .
( 3 ) - متن در اينجا ناتمام مىماند .