امام قائم عليه السّلام ، و مقصود از آيهء شريفه :
ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ
. . . « 1 » رجعت امام حسين عليه السّلام است با هفتاد تن از ياران وفادار خود كه كلاه خودهاى زرّين بر سر دارند از دو سو و به مردم خبر مىدهند كه اين حسين عليه السّلام است كه رجعت كرده و بيرون آمده تا هيچ مؤمنى در بارهء آن حضرت شك و ترديد نكند و بدون ترديد ، او دجّال و شيطان نيست و هنوز حجت بن الحسن عليه السّلام ميان مردم است ، و چون در دل مؤمنان استوار شود كه او حسين عليه السّلام است اجل امام دوازدهم كه حجت است فرا رسد ، و همان امام حسين عليه السّلام خواهد بود كه او را غسل مىدهد و كفن و حنوط مىكند و به خاكش مىسپارد ، و عهدهدار تجهيز جنازهء وصى نشود مگر وصى و امام .
داستان تبعيد ابو ذر به ربذه
[ 251 ] ابو جعفر خثعمى مىگويد : هنگامى كه عثمان ابو ذر را به ربذه تبعيد كرد امير مؤمنان و عقيل و حسن و حسين عليهما السّلام و عمار بن ياسر رضى اللَّه عنه او را بدرقه كردند . امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : اى ابا ذر ! براستى تو تنها براى خداوند سبحان خشم گرفتى پس از همان كسى اميد بر كه براى او خشم گرفتهاى . اين مردم از تو براى دنياى خويش هراسيدند ولى تو از كارهاى ايشان بر دين خود هراسناك شدى و از اين رو آنها تو را از پيرامون خويش راندند و به بلايت گرفتار آوردند . به خدا سوگند اگر همه آسمانها و زمين به روى بندهاش بسته باشد و آن بنده تقواى خدا را پيشه كند خداوند براى او گشايشى مقرر فرمايد ، پس مباد چيزى جز حق و راستى تو را به انس و همدمى گيرد و جز باطل و نادرستى به هراست افكند .
آن گاه عقيل به سخن آمد و گفت : اى ابا ذر ! تو مىدانى كه ما تو را دوست داريم و ما مىدانيم كه تو ما را دوست دارى و تو در حق ما امورى را مراعات كردهاى كه ديگران جز اندكى ، آن را ضايع كردند ، پاداش تو بر خداى عزّ و جلّ خواهد بود ، و از همين روى اين
هامش
( 1 ) « بار ديگر شما را بر آنها غلبه داديم » ( سورهء اسراء / آيهء 6 ) .