و به من و دوستم [ ابو بكر ] اعتراض مىكنى ؟ على عليه السّلام در پاسخ فرمود : آيا تو را از آيهاى كه در بارهء بنى اميّه نازل شده نياگاهانم : فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ « 1 » ؟ عمر گفت : دروغ مىگويى بنى اميّه از تو بيشتر صلهء رحم مىكنند ولى تو نسبت به بنى تيم و بنى عدى و بنى اميّه جز به دشمنى رفتار نمىكنى .
حديث در كفران نعمت قريش
[ 77 ] حرث نصرى مىگويد : از امام باقر عليه السّلام در بارهء تفسير اين آيهء شريفه : الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً « 2 » پرسش كردم . امام عليه السّلام فرمود : آنان در تفسير اين آيه چه مىگويند ؟ عرض كردم : ما مىگوئيم منظور از آن ، دو تبهكارند از قريشيان يعنى بنى اميّه و بنى مغيره . راوى مىگويد : امام عليه السّلام سپس فرمود : مقصود از آن به خدا سوگند همهء قريش هستند ، همانا خداوند تبارك و تعالى پيامبرش را مخاطب قرار داد و فرمود : همانا من قريش را بر همهء عربها برترى دادم و نعمت خود را بر ايشان كامل گردانيدم و رسول خويش را بر ايشان برانگيختم ولى آنها نعمتم را به كفران بدل كردند و تيرهء خود را به پرتگاه نابودى كشاندند .
تصميم خداوند در بارهء مردمى كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را تكذيب كردند
[ 78 ] ابو بصير از امام عليه السّلام باقر و امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمودند : هنگامى كه مردم پيامبر اكرم را تكذيب كردند خداوند تبارك و تعالى آهنگ آن كرد كه جز على عليه السّلام همهء مردم زمين را به نابودى كشد و چنين است كه مىفرمايد : فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ « 3 » ، ولى بعدا براى او بدا حاصل شد و به مؤمنان رحم كرد و به پيامبر فرمود :