فراهم مىآورند ، و اين است مفهوم سخن پروردگار كه : أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ « 1 » و فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ « 2 » ، يعنى چيزى را نخواهند و در بهشت بدان ميل نيابند مگر آنكه با آن پذيرايى شوند .
حديث در باب سخن توجيهدار
[ 70 ] ابو بصير مىگويد : من نزد امام باقر عليه السّلام بودم كه به ايشان عرض شد : سالم بن ابى حفصه و يارانش [ از غلات مخالف امام بودند ] از تو گزارش مىدهند كه تو سخنى مىگويى كه هفتاد توجيه دارد و از هر راهى مىتوانى خود را از مسئوليت رها سازى . امام عليه السّلام فرمود : سالم از من چه توقعى دارد ؟ مىخواهد فرشتهها را در برابر او رژه دهم ؟ به خدا كه پيغمبران نيز چنين چيزى را نياوردهاند . ابراهيم عليه السّلام فرمود : إِنِّي سَقِيمٌ « 3 » در حالى كه بيمار نبود و دروغ هم نگفت ، و همچنين ابراهيم مىفرمايد : بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هذا « 4 » در حالى كه بزرگشان اين كار را نكرده بود و او هم دروغ نگفته ، و يوسف عليه السّلام نيز فرمود : أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسارِقُونَ « 5 » و به خدا سوگند نه ايشان سارق بودند و نه او دروغ گفته بود .