قسر : به ستم بر كارى داشتن ، به قهر . ( لغت نامهء دهخدا )
قلع : از بيخ بركندن . ( لغت نامهء دهخدا )
قوام آوردن : جوشانيدن كه تا به حد عسل و بيشتر و كمتر زفت شود . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 3 ، ص 194 )
كبار : جمع كبير ، بزرگان . ( آنندراج )
كثافت : ضخامت و جرم . ( لغت نامهء دهخدا )
كثيف : ضخيم ، كدر . ( لغت نامهء دهخدا )
كسافت : تيرگى . ( لغت نامهء دهخدا )
كلال : مانده شدن ، ضعف و ناتوانى . ( لغت نامهء دهخدا )
كمون : پوشيدگى و پنهانى . ( لغت نامهء دهخدا )
كنّاش : مجموعه يادداشتهاى طبى . ( لغت نامهء دهخدا )
كنانيش : جمع كنّاش رجوع شود به كنّاش
گزند : آسيب ، آفت و رنج . ( برهان قاطع )
گسيلان : سست و كاهل . ( لغت نامهء دهخدا )
گلّهبان : چوپان . ( برهان قاطع )
گنده : درشت ، بزرگ . ( لغت نامهء دهخدا )
لبث : مكث ، درنگ كردن . ( منتهى الارب )
لبن : شير . ( منتهى الارب )
لدغ : احتراق ، سوختن . ( آنندراج )
لذّاع : گزنده . ( آنندراج )
لزوجت : چسبندگى ، ليزى ، كشدارى ، نوچى . ( منتهى الارب )
لون : رنگ . ( منتهى الارب )
مائيّت : آبگونگى . ( منتهى الارب )
ما بقى : آنچه باقى مانده و اضافه آمده است . ( لغت نامهء دهخدا )
ماترنگ : مارمولك ( سام ابرص ) وقتى كه كسى را گاز مىگيرد دندانهاى ريز سياه رنگش در جاى نيش باقى مىماند و تا اين ريزه دندانها بيرون نيايند جاى گزيده درد مىكند و مىخارد . ( قانون ، ج 5 ، ص 104 )
ما دون : ماسوا ، فروتر ، پايينتر ، زيردست . ( لغت نامهء دهخدا )
رساله افيونيه ( فارسى ) — صفحة 183
مساهمون: عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
ص١٨٣