زعم : گمان بردن . ( آنندراج )
زكّى : پاك ، مبّرا . ( آنندراج )
زهومه : بوى ريم و چربش و رايحهء نامطبوع . ( منتهى الارب )
سانح شدن : اتفاق افتادن .
سبات : خوابى است طويل ناطبيعى غرق مفرط كه به دشوارى بيدار شود ( اكسير اعظم )
سحق : سودن و سائيدن . ( منتهى الارب )
سخافت : شلى ، ناپختگى ، سبكى . ( منتهى الارب )
سخونت : گرم بودن و گرم گرديدن . ( منتهى الارب )
سريع الانحدار : به سرعت فرود آمده و ريخته شده . ( لغت نامهء دهخدا )
سطبر : ضخيم . ( آنندراج )
سعوط : دارو را اندر بينى چكاندن . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 3 ، ص 101 )
سفال : خزف ، لطيفترين طبيعت خزف سرد و خشك بود جلا دهنده بود . خزف تنور و خزف سرطان بحرى مجفّف بود . ( اختيارت ، ص 144 ) خزف را به فارسى سفال گويند بسيار خشك و با اندك حرارت و ضماد اقسام او جهت ورمهاى نرم و قروح اعضاى يابس المزاج مثل غضروف . ( تحفهء حكيم ، ص 102 )
سفوف : داروى كوفته بيخته معجون ناكرده . ( منتهى الارب )
سمين : فربه . ( آنندراج )
سواد : سياهى . ( آنندراج )
سورت : تيزى ، حدت . ( لغت نامهء دهخدا )
سيلان : روان شدن آب و خون و مانند آن . ( آنندراج )
شارب : آشامنده ، آب نوشنده . ( منتهى الارب )
شبگير : حركت كردن مسافر قبل از صبح تا روز به منزل برسد ، راهى شدن پيش از سحر و بعد از نيم شب . ( لغت نامهء دهخدا )
شرذمه : گروه اندك . ( تكملة الاصناف )
شعور صقالبه : شعور الصقالب ، زعفران است . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 2 ، ص 141 )
شق كردن : برش دادن . ( آنندراج )
شقوق : جمع شق . گونهها ، راهها . ( آنندراج )
شواغل : جمع شاغله ، مشغولكنندهها . ( آنندراج )
رساله افيونيه ( فارسى ) — صفحة 180
مساهمون: عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
ص١٨٠