مقالت شانزدهم در دخنه و زى حاجتخواه
هر ستاره را دخنهاى است كه در وقت حاجت خواستن چون دود كند قوّت بيفزايد و حاجت روا گردد .
زحل
بايد كه چون حاجت خواهد در آن وقت جامهء سياه پوشد يا كبود « 1 » و بر زى جهودان نشيند و دو انگشترى در دست دارد يكى از سرب و يكى ديگر از آهن و نقش آن الا . . . ، بدان برج نهد كه زحل اندرو باشد ، و اين دخنه همى سوزد از قير ، و دخنهء سرب و قليا و رواسقه و بلاذر ، به وزن راست ، و دعا مىخواند و حاجت بخواهد .
مشترى
به وقت حاجت خواستن جامهء سپيد و زرد پوشد و انگشترى عقيق دارد ، نقش آن حج و بر زى رهبانان برآيد مانند عابدان و در برابر مشترى بايستد ، و اين دخنه در آتش همىافگند : كافور و صندل سرخ و مرجان و مازو [ ى ] سبز بىسوراخ / 369 / و زعفران آب به دو نارسيده به هم آرند ، جمله به وزن راست با يكديگر ، و دعا مىكند و حاجت خواهد .
هامش
( 1 ) . از سطر 8 صفحهء 363 تا اينجا از نسخهء م ساقط شده است .