( خون مرده [ را ] كه در اندام بود چون برو اندايند سود كند . )
و اگر زرنيخ سرخ و زرد « 1 » اندر طشتى كنند و به دوغ حلّ كرده در خانه نهند مگسان همه در آن افتند .
و اگر به آب حىّ العالم و زهرهء گاو بياميزند و در دست مالند و آتش در دست نهند نسوزد .
و اگر با شير اسپ بياميزند و در صرّه كنند زن با خود دارد آبستن نشود .
و اگر اين صرّه بر مرغ خايه كن « 2 » بياويزند خايه ننهد .
زيبق
طبع زيبق گرم است .
چون بكشند سوزنده بود ، و نيك بود مر گر را .
و چون با ريشى اندايند و در ميان بندند شپش بكشد .
نطرون
بورهء سرخ بود . اگر خواهند كه بر عجوبه « 3 » كتابت بدان [
a
349 ] نويسند نطرون بگيرند و با مداد و زيت بياميزند و بسايند و بر سر آب ايستاده بنويسند . كتابت پيدا آيد و سياه و نيكو بود .
به ورق
اگر بوره در سركه كنند جوشى بزرگ بكند .
طبع آن گرم و خشك است .
قى افتد و شكم نرم كند و آماسها [ ى ] سخت را و كلف را ببرد ، و اللّه اعلم . / 206 /
هامش
( 1 ) . م : زمرد ، ك : ز راه ، تصحيح مبتنى بر پ 1568 مىباشد .
( 2 ) . م : مرغ خانه .
( 3 ) . : اعجوبه .