تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — صفحة 182

مساهمون:

ص١٨٢

فصل پنجم از مقالت ششم در احجار معمول « 1 » ، [ شش نام ]

بوره « 2 » ، مرداسنگ ، قليا ، سپيداب ، نوشادر ، زنجار

بوره « 3 »

اگر بوره و آهك درهم « 4 » كنند و بر ريشها ( ى ) سوخته كنند و آب بدان ريزند ببرد ، و در ميان آن بوره آهك باشد . ( و اگر خايهء مرغ در ميان آن نهند و آب بدان ريزند بپزد در ميان آن ) . اگر سنگ آهك در ميان كاغذ نمناك نهند چون نم به دو رسد بطرقد . « 5 » و اگر در دلوى كنند و خايهء خام در آن نهند و دلو در چاه گذارند خايهء پخته بيرون آيد چون بر كشند ، و اين را زرّاقان به كار دارند .

مرداسنگ

اگر در سركه افگنند شيرين گردد و همچون نبيذ كهن شود . و اگر مرداسنگ در آهك و زرنيخ افگنند اندام مردم سياه كند ، و چون خواهند كه سپيد شود به آب نمك بشويند .
هامش
( 1 ) . م : در احجارى كه از بوداى يابند . ( 2 ) . م : نوره . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . م : مرهم . ( 5 ) . م : بتركد .