صفت حبّ اقاقيا به جهت اسهال و موى و غير آن و زحير « 1 » اقاقيا
[ 27 - ب ] چهار مثقال ، كزمازو هشت مثقال ، آرد سماق هشت مثقال ، دم الاخوين دو مثقال ، جلنار چهارده مثقال ، مازوى سبز دو مثقال ، صمغ عربى دو مثقال ، افيون دو مثقال ، كتيرا يك مثقال ، « 2 » كتيرا را با آب حل كنند « 3 » و داروها بدان بسرشند و حب كنند ، شربت نيم مثقال . « 4 »
اسهال سوداوى :
نشان او منفعت غذاى چرب است . علاج : رگ اسيلم زنند از دست چپ و بگيرند ناردان بريان كرده ده درم ، بهمن سرخ بريان كرده دو درم ، زرنباد بريان كرده يك درم ، كهربا دو درم ، تخم شاهسپرم « 5 » بريان كرده و ناكوفته دو درم ، شربت سه درم با شراب مورد يا با كباب « 6 » جگر زحير اگر سبب زحير گذشتن مادّه گرم بود مقعد بسوزد ، چنان كه گويى در وى آهك است . علاج : اسبغول اندر روغن گل يا روغن بادام بجوشانند و بدهند و زرده خايه مرغ با روغن گل بياميزند و صمغ و اسفيداج و مردارسنگ « 7 » مغسول در وى بسرشند و طلا كنند و اين شياف بنهند كندر « 8 » و زعفران و حضض و صمغ از هر يكى يك جزو ، افيون ربع جزو و اگر سبب سردى بود از آب گرم
هامش
( 1 ) . ب : در حب .
( 2 ) . ب : « مازوى سبز . . . يك مثقال » ندارد .
( 3 ) . ب : كتيرا به آب حل كنند و افيون به آب كتيرا حل كنند .
( 4 ) . ب : « مثقال » ندارد .
( 5 ) . ب : شاهسفرم .
( 6 ) . ب : گلاب .
( 7 ) . ب : مرداسنگ .
( 8 ) . ب : بدهند اندر .