تيره كرده بوذ « 1 » از هر دو اوداج « 2 »
( f . 468 )
خون بايذ بركرفتن و به اول « 3 » كتاب اين ركها ياذ كردم ، و باز بداروهاء مسهل مشغول كردى « 4 » كه سودا فروذ آرذ و ازين « 5 » داروها آميخته آيذ : افتيمون و بسبايه و هليله سياه و خربق سياه و سنك ارمنى و سنك لاجورد و « 6 » اسطوخودوس و مغناطيس « 6 » و غاريقون و اقراص الافعى « 7 » و شحم حنظل و صبر و سقمونيا ، و خاصه آن هنكام كى از احتراق صفرا آمذه بوذ هليله زرد بايد و جن تن باك شذ آنكاه علاج بايذ كردن بترياق افاعى ، و « 8 » محمد بن زكريا « 9 » كفت « 8 » كه من افعى بجوشانيدم و بدادم تا « 10 » بخورد و بيمار به شد و قصّها بسيار آمده است اندر باب افاعى و اينجاى اان « 11 » نيست و از همه به آن بوذ كه هر روزى « 12 » يك مثقال [ اقراص ] « 13 » افاعى بخورذ « 14 » به شراب تازه « 15 » قوى و اقراص « 15 » عنصل نيز صواب آيذ كه بر همينسان بخورذ ، و يكى معجون بوذ « 16 » بحركلى اعنى بيشى و اين معجون بغايت نيك بوذ ، و اكنون جاى آن هست كه بسنده كنم ازين باب جى اكر بحقيقت همه ياذ كنم دراز كردذ ، و باز شمعون راهب ايذون كفتست كه « 17 » من روغن بادام بكيرم دو سطل و با « 18 » شحم حنظل بجوشانم تا تلخ شوذ و اين مجذوم را بايان بدين سطل روغن باذام با « 19 » شحم حنظل جوشانيده و كرم كرده اندر نهم تا جندانى بدارذ كى تلخى ان « 20 » به دهان بيايذ انكاه بايان « 21 » را از آن روغن بيرون آرذ « 22 » همه تن وى بوست بيفكند
هامش
( 1 ) - ف : تيره كند
( 2 ) - ب ه : او
( 3 ) - ف : افزوده . اين
( 4 ) - ب ه : ان
( 5 ) - ب ه : افزوده . جنين
( 6 - 6 ) - ف : اسطوخدوس و مقناطيس
( 7 ) - ف : اقراص افعى م : اقراص الافاعى . ب ه : افاعى
( 8 - 8 ) - ف : و محمد زكريا كفته است
( 9 ) - ب ه : رحمه اللّه
( 10 ) - ب ه : يكى
( 11 ) - ب ه : قصه كفتن
( 12 ) - ف : هروزى
( 13 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : اقراصى
( 14 ) - ب ه : اين مجذوم
( 15 - 15 ) - ف : و قرص
( 16 ) - ب ه : نام آن
( 17 ) - ف : « كه » ندارد
( 18 ) - ف : و يا ب ه : افزوده . لختى
( 19 - 18 ) - ف : ندارد
( 20 ) - ف : « ان » ندارد
( 21 ) - ب ه : او را
( 22 ) - ف : بيرون ارم باز