و باز « 1 » به شوذ و ما اين نيازموذيم ، و لكن بايد تا « 2 » حذر كند از جيزهائى كسودا انكيزذ و حيله آن كند كى كلان كردذ و شير ميش سخت موافق بوذ مرين مردمان را و السلم « 3 » .
( f . 469 )
فى اصفرار اللون من غير علة « 4 »
كسى كورا « 5 » روى زرد بوذ بىبيمارى و بىيرقان نيك سوذ دارذ مر اين كس را كوشتآبه بكوشت فربه كه بوى انكزذ اندر كرده بوند « 6 » و قليه انكزذى « 7 » همجنين و شراب شيريندار همجنين « 7 » و اكر هر روزى يكى ماكيان فربه با نخوذآب بجوشانذ و باز همين نخودآب را بتنورى فرونهذ و ماكيان از وى بركشذ و زير وى « 8 » بياويزذ تا بريان شوذ و آب نخود را بياشامذ و مرغ را با نان بخورذ و يك قدح شراب شيريندار سبس از آن « 9 » بخورذ خوب آيذش و اكر زردهء خايه كواژه كند هر روزى بنج خايه و بهر خايهاى لختى انكزذ بر براكنده « 10 » خوب آيذ و از ميوها انجير خشك خورذ و اين آنكاه بوذ كه مزاج وى سرد بوذ . باز اكر مزاج وى كرم بوذ انكزذ نخورذ مكر كاهكاه و همان نيز اندكى « 11 » بايذ و نار شيرين بايذ تا بسيار خورذ و از سير « 12 » حذر كند خاصه آنكاه كه مزاج كرم كشته بوذ و زيره موافق نبوذ مرين مردمان را و نانخواه و سداب و كرّويا « 13 » اينهمه روى زرد كنند بخاصه زنجبيل و « 13 » معجون
هامش
( 1 ) - ف : « باز » ندارد
( 2 ) - ف : بايذ كه
( 3 ) - ف : « و السلم » ندارد
( 4 ) - ف : باب زردى روى بىعلت
( 5 ) - ف : كه او را
( 6 ) - ف : اندر كرده بوذ
( 7 - 7 ) - ف : همچنين شراب شيريندار
( 8 ) - ف : و ازيروى
( 9 ) - ف : سپس آن م : از پس آن
( 10 ) - ف : بر پراكنذ ب ه : افزوده . خورد
( 11 ) - ف : اندك
( 12 ) - ف : شير
( 13 - 13 ) - ف : همه روى زرد بكنند بخاصه زنجبيل