كه سر كام « 1 » كبوذ « 1 » و بزرك كردد جو « 2 » غژب انكور و بن « 3 » باريك شوذ علاج اين « 4 » بريذن « 5 » بوذ و باز به دهان بدارذ مرهم « 6 » زعفرانى آنك از بهر زفان ياذ كردم « 6 » .
باب الخناق « 7 »
اين بيمارى آماس بوذ بعضلات حلق اندر و اين عضلات حلق دو كونه بوند « 8 » : يكى از بيرون حلق جنانكه « 9 » جون دهان باز
( f . 241 )
كند آماس بديد بوذ و ديكر از اندرون حلق بوند « 8 » آنجا كحنجره بوذ و آماس بديد - نبوذ جن دهان باز كند و « 10 » اين صعب بوذ بعلاج و زوذ كلو بكيرذ و دم زدن ببرذ و طعام فرو نروذ .
و بود كى اين آماس از خون بوذ و نشان وى آن بوذ كى با تب بوذ و علامات غلبهء خون ظاهر بوذ و با سوزش « 11 » بوذ و با درد ، علاج فصد كردن بوذ و بيكبار نبايذ جى اندكاندك بجندبار تا قوّت ساقط نكند از قيفال و كر « 12 » ان رك كزير زفانست [ بيابذ ] « 13 » و از آنجا فصد كند به بوذ و اكر به نشوذ « 14 » روز ديكر « 14 » ببايذ كشاذن جه اين بيمارى كشنده بوذ و « 15 » باز حقنه بايذ كردن از « 16 » اول نرم و به آخر « 17 » تيز تا مايه فرو كشد اكر تب نبوذ « 18 » بدين حقنه صفت وى « 18 » شحم حنظل و قنطوريون بايذ و كر « 12 » تب بود بابونه
هامش
( 1 ) - ف : كرد
( 2 ) - ف : چن
( 3 ) - ب ه : اين
( 4 ) - ب ه : هم
( 5 ) - ف : افزوده . بريذن
( 6 - 6 ) - ف : و زعفران آنك بباب زفان ياذ كردم كه آن نيك شايسته است
( 7 ) - ف : باب فى الخناق
( 8 ) - ف : بوذ
( 9 ) - ف : « كه » ندارد
( 10 ) - ف : « و » ندارد
( 11 ) - ب ه : بسيار
( 12 ) - ف : و اكر
( 13 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل بيايذ
( 14 - 14 ) - ف : زوذ ديكربار
( 15 ) - ف : « و » ندارد
( 16 ) - ف : « از » ندارد
( 17 ) - ف : و آخر
( 18 - 18 ) - ف : با اين حقنه .