كردن بكلاب و سركا و « 1 » به كار داشتن اان داروها كخناق كرم را ياذ كنم « 2 » و قلاع كرم را « 3 » ، يا اين « 4 » اماس بلغمى بوذ « 5 » نشان وى آن بوذ كى سرخى و سوختن نبوذ و آب از وى بسيار روذ و علاج اين يارهى فيقرا و حبّ قوقايا بوذ و غرغره كردن بسكنكبين و بياره و به دهان كرفتن اان داروها كخناق بلغمى را ياذ كنم و قلاع سبيد را ياذ كردم « 6 » .
و كفتكى « 7 » و درشتى زفان را هر دو را « 8 » علاج بمرهم كافورى بوذ « 8 » كى به دهان بدارذ و جهد كند تا فرو نروذ به دهان يا اين مرهم ديكر صفت وى « 9 » بكيرذ زرده خايه و نشاسته و روغن كل از هر يكى برابر و برافكند جند يك نيمه « 10 » ازين جيزها « 11 » زعفران و به دهان بدارذ و نيز شايذ كثيرا و نشاسته و « 12 » سبيدى خايه
( f . 239 )
« 13 » و « 12 » به دهان بدارذ و لعاب اسبغول « 14 » نيك موافق « 15 » باشذ خوردن و به دهان داشتن هر دو نيك بوذ بدين باب با شكر « 15 » و غذا كشكاب بايذ « 16 » با نار « 16 » و شكر نيز نيك آيذ و كويند خيار باذرنك « 17 » را « 17 » به دو نيمه ببايذ بريذن « 18 » و باز بر يكديكر ماليذه « 19 » تا كفك خيزذ و آن كفك آنجا ماليدن .
و علاج [ ريش ] « 20 » زفان مانندهء قلاع بوذ « 21 » و تشنج را علاج بروغن شبت بوذ و روغن بابونه و روغن بنفش بر سر و بر قفا غرق « 22 » بمالذ و به دهان « 23 » بدارذ
هامش
( 1 ) - ف : افزوده . باز
( 2 ) - ف : ياذ كردم
( 3 ) - ب ه : ياذ كردم
( 4 ) - ف : « اين » ندارد
( 5 ) - ف : افزوده . و
( 6 ) - ف : « ياذ كردم » ندارد
( 7 ) - ب ه : شقاق
( 8 - 8 ) - ف : بمرهم كافورى علاج بوذ
( 9 ) - ف : « صفت وى » ندارد
( 11 - 10 ) - ف : از هر يكى
( 12 - 12 ) - ف : سپيذهء خايه كه
( 13 ) - ب ه : جمع كند
( 14 ) - ب ه : و شكر
( 15 - 15 ) - ف : بوذ با شكر هم خوردن و هم به دهان داشتن
( 16 - 16 ) - ف : يا تار
( 17 - 17 ) - ف : نيز
( 18 ) - ف : ببريذن
( 19 ) - ف : ماليذن
( 20 ) - از « ف » و « ب ه » ( خ ) و « م » افزوده شد . در اصل : تبش
( 21 ) - ب ه : انج انجا كفتهام جنان بايد كرد
( 22 ) - « ف » و « م » : عرق
( 23 ) - ب ه : بمالذ و