« 1 » خاصيت دارذ و بكوش اندر جكانند خوب ايد « 1 » .
و بوذ كى اين درد كوش از سردى بوذ و نشان اين آن بوذ كجيزهاء كرم كرده كبوى فراز آرى آسانى يابذ و « 2 » علاج وى آن بوذ كه روغن سداب را كرم كنند و بكوش فرو كنند با اندكى خزميان كبا وى يار كنند و بوذ كى از باذ بوذ و علاج وى همين بوذ و بوذ كى فربيون « 3 » يا « 3 » خزميان با وى نيز يار كنند و اكر قرص كوكب را با شراب خنديقون « 4 » يار كنى و « 4 » بسايى و بكوش فرو كنى نيك « 5 » خوب آيذ و درد بنشانذ .
و بوذ كى از اندر آمدن جانورى بوذ بكوش و نشان « 6 » وى آن بوذ كى بجنبذ و دغدغه كند « 6 » و علاج وى آن بوذ كى بكوش فرو كنى آبى كبوى اندر صبر كداخته بوذ يا افسنتين رومى را « 7 » يا شحم حنظل يا سركا نيز و اينهمه « 8 » كرم كرده بايذ فرو ريختن « 8 » تا آن حيوان بميرذ و جهد بايذ كردن بعطسه - آوردن بدان جيزها كه من ياذ كردهام « 9 » بباب صرع و بينى را استوار بكيرذ جن عطسه آيذ و از قوّت آن عطسه آن حيوان بيرون ايذ مرده و بايذ تا بيش از عطسه آوردن روغن بنفش
( f . 227 )
بكوش اندر جكاند تا آن بيرون آيذ .
و بوذ كى كرم بوذ بكوش و علاج وى همين بوذ كياذ كردم ، و بوذ كى آب اندر آمذه بوذ بكوش و نشان آن بوذ كى از بس كرمابه « 10 » يا از بس آب اندر آمذن آمذه بوذ « 10 » و علاج وى آن بوذ كه بكوش « 11 » اب اندر كند و زوذ باز كرداند « 11 » و بيك باى برجهد « 12 » تا اب بيرون آيذ
هامش
( 1 - 1 ) - ف : نيك آيذ و انكبين خود به كار كوش خاصيت دارذ
( 2 ) - ف : « و » ندارد
( 3 - 3 ) - ف : و
( 4 - 4 ) - ف : ندارد
( 5 ) - ف : « نيك » ندارد .
( 6 - 6 ) - ف : اين آن بود كه دغدغه كند و بجنبد
( 7 ) - ف : « را » ندارد
( 8 - 8 ) - ف : كرده بوذ
( 9 ) - ف : ياذ كردم
( 10 - 10 ) - ف : و از پس باب اندر آمدن پديذ آيذ
( 11 - 11 ) - ف : اندر كنند و باز كردانند
( 12 ) - ف : برجهند