صفت وى بكيرذ افتيمون ده درم سنك غاريقون بنج درم سنك شحم حنظل درم سنكى و نيم مصطكى و قرنفل از هر يكى يك درم سنك « 1 » اينهمه را بكوبذ و معجون كند شربتى دو درم سنك تا دو نيم درم سنك و باز جن [ تن ] « 2 » باك كرده بوذ سر باك بايذ كردن بغرغرها و از همه سليمتر اين بوذ « 3 » كه بكيرى « 3 » سكنكبين ده درم سنك
( f . 168 )
آبكامه دو درم سنك و نيم ياره فيقرا دو دانك سنك اينهمه را برآميزذ و بوى « 4 » غرغره كند جند بار و انكاه بطليها مشغول كردد .
و خداوند داءالثعلب صفرايى را ببايذ علاج كردن بكفك دريا كبمالد بر آن جايكاه تا سرخ شوذ يا بدستار خيش يا بر كوى درشت و آنكاه ان جايكاه را طلى كند ببيه خرس يا « 5 » ببيه بط كنانه « 5 » كشته كبوى برافكنى كوه موش « 6 » يا بورهء « 7 » نان يا كفك دريا ، خواهى مفرذ و « 8 » خواهى مجموع و اكر كوه موش « 9 » تنها طلى كنى يا با « 9 » سركا روا بوذ فامّا داءالثعلب بلغمى را و سودايى را ببايذ ماليذن از اول ببياز خام جنانك بياز را به دو نيمه ببرّى و باز بمالى جندانك سرخ شوذ و اكر اين بياز بياز نركس بوذ به بوذ و باز از بس اين « 10 » ماليدن طلى كند بعاقرقرحا و فربيون « 11 » و تفسيا اعنى جذ السّداب « 12 » و بلبل و بوره ارمنى اينهمه را بكوبذ و « 13 » تر كند بسركا « 13 » و
هامش
( 1 ) - ف : افزوده . نمك هندى يك درم
( 2 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد
( 3 - 3 ) - ف : بكيرد
( 4 ) - ف « بوى » ندارد
( 5 - 5 ) - ف : بيه بط كهنانه
( 6 ) - م : سركين موش
( 7 ) - ف : ظ . فوذهء
( 8 ) - ف : « و » ندارد
( 9 - 9 ) - ف : طلى كنى تنها با
( 10 ) - ف : « اين » ندارد
( 11 ) - ف : فرفيون
( 12 ) - ف : اعنى صمغ . در اصل افزوده : « بمرهم سبيد طلى كند » و در « ب ه » با علامت « لا - الى » مشخص گرديده است .
( 13 - 13 ) - ف : و بسركا تر كند