زكريا كه بدل حب قوقايا خوانندش و نيز موافق بوذ طبيخ هليله زرد كبر وى افكند « 1 » بوقت خوردن يك درم سنك ياره فيقرا و دانكنيم سنك سقمونيا يا شكم باك كنذ جند بار ببنيراب جنانك ده ستير بنيراب بوذ هر شربتى و دانك سنكى و نيم سقمونيا و نشان انكه اين بيمارى از صفرا بوذ آن بوذ كه كونه اين جايكاه كموى رفته « 2 » بوذ زرد بوذ و اين كس لاغر بوذ و خشك و كرممزاج جنانك ياذ كرده آمدست از « 3 » بيش بباب غلبت « 4 » صفرا و اين كس غذاهاء صفرائى بسيار خورده بوذ و من اين علامات همه كفتهام « 5 » اكر خواننده فرامشت نكند « 5 » ، و دانسته باش كهر بيمارى را
( f . 166 )
سبب بوذ « 6 » اينجا سبب تباهى « 7 » آن خلط است كه موى « 7 » از وى همىرويذ و باز مر صلع را « 8 » سبب عدم اين رطوبتست « 8 » كه موى از وى رويذ همى « 9 » و بيمارى تباه شذن مسام و عرض موى ريختن بوذ .
و بوذ كه اين « 10 » موى ريختن را سبب بلغم شور بوذ و نشانى « 11 » آن بوذ كه كونه آن جايكاه سبيذ بوذ و ببسودن نرم بوذ و آن باقى مويها كه مانده بوذ فور بوذ و اكر برآيذ « 12 » سبيذ برآيذ و خداوند « 13 » بيمارى « 12 » بمزاج بلغمى بوذ « 14 » يا « 14 » نمك بسيار خورده بوذ علاج وى خوردن يارهء روفس بوذ و لوغاديا و يارها بزرك شربتى جهار مثقال « 15 » با مطبوخ افتيمون خورذ « 15 »
هامش
( 1 ) - ف : افكنده بوذ
( 2 ) - ف : ريخته
( 3 ) - ف : ازين
( 4 ) - ف : « غلبت » ندارد
( 5 - 5 ) - ف : همه اكر فرامشت نكند خواننده
( 6 ) - ف : افزوده . و
( 7 - 7 ) - ف : خلطيست كه آن موى
( 8 - 8 ) - ف : عدم ان اين رطوبت بوذ
( 9 ) - ف : همىرويذ
( 10 ) - ف : « اين » ندارد .
( 11 ) - ف : نشان
( 12 - 12 ) - ف : و خداوند علت
( 13 ) - ب ه : غلبه بلغم را ياد كردهام بباب غلبه بلغم و باشد نيز كى اين كس نمك بسيار خورده بود .
( 14 - 14 ) - ف : و
( 15 - 15 ) - ف : يا بخورذ مطبوخ افتيمون