كشيدن دندان :
دارويى براى كشيدن دندانهاى سست و دردناك و هر دندانى كه مىخواهيم بكشيم :
پوست ( درخت ) توت و پوست ريشهى كبر و عاقرقرحا و شيرابهى شبرم و شيرابهى مازريون و زرنيخ زرد و پوستهى حنظل را با سركه نرم مىكنند ، يك هفته روزى يك بار بهم مىزنند تا خوب خمير شود . پيرامون دندان را مىشكافند و بافت نرم را از روى استخوان برمىدارند و روزى ده بار اين دارو را روى آن مىمالند تا جنبانتر شود و كشيدن آن آسانتر گردد . يا چندين روز دردى سركهى تند و تيز روى آن مىمالند تا كشيده شود . يا قورباغههاى خشكى را در روغن مىپزند تا له شود و در هنگام نياز روى ريشهى دندان را مىشكافند و از آن روغن چندين بار بر آن مىمالند تا دندان جنبانتر شود و پس از آن با وسيله ( فورسپس ) كشيدن دندان ، دندان را بيرون مىآورند .
درمان كندى دندان « 1 » :
گزارهى داروى از ميانبرندهى كندى دندانها : خرفه و بادام پوستكنده و مانند آنها را مىجوند و با نمك دندان را مالش مىدهند . يا موم عسل را مىجوند .
دندانى كه با سردى دردناك شود :
با روغن داغ كمپرس مىشود و يا زردهى تخممرغ آبپز شده گرم يا نان داغ را چندين بار گاز مىزند و يا با روغن بلسان يا روغن سوسن و بان مالش مىدهند .
آفت ، برفك و جوش دهان « 2 » :
براى جوش سرخ رنگ تخم گل سرخ و نشاسته و تباشير و عدس پوستكنده و تخم خرفه و گشنيز خشك و سنامكى را به يك اندازه با كمى كافور نرم مىكنند و با آن مالش مىدهند و در دهان نگاه مىدارند سپس سركه و گلاب و پس از آن روغن گل سرخ را در دهان نگاهداشته و حجامت را به كار مىبرند .
هامش
( 1 ) . تضرس :souring of teetكندى دندان در پى خوردن خوراكى ترش
( 2 ) . قلاع :Trush aphthaa، ن . ك نمايه بيمارىها