تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 407

مساهمون:

ص٤٠٧

خورنده‌ى زهره‌ى مار :

كسى كه اين را خورده باشد از آن رهايى نمىيابد مگر آن كه خدا بخواهد . اگر چيزى براى او خوب باشد پادزهر مار و مثروديطوس است و اگر به تندى پيگيرى شود درمان آن پادزهر ارزشمند و بسيار سودمند خواهد بود . بايد در همان دم چندين بار روغن گرم در دهان او بريزند ، تا بالا آورد . اگر در پى آن بيهوش شود ، شراب و آب گوشت جوجه با اندكى داروى مشك يا تنها خود مشك را به وى بخورانند .

خورنده‌ى برگ ذنب الأيل « 1 » :

بهتر است چندين بار روغن و عسل ولرم بخورد و بالا آورد . سپس فندق ، پسته و فيلزهرج ( ديوخار ) را گرد آورده به اندازه يك عناب چهار بار در روز به او دهند .

خورنده‌ى عرق الدابه :

كسى كه آن را بخورد چهره‌اش مىآماسد و به رنگ سبز درمىآيد و دچار گرفتگى سخت گلو مىشود . بايد با آب و عسل چندين بار بالا آورد . سپس روسختج و روغن گل سرخ به كار برد و پس از آن نيم درم زراوند و به مانند آن نمك اندرانى با آب ولرم بخورد و به دو پادزهر گل مختوم داده شود .

خورنده‌ى ذروح و ميويزك كوهى و يبروح :

كسى كه اينها را بخورد دچار درد زير ناف و درد شكم و دل‌پيچ سوزش پيشآب مىشود و چه‌بسا پيشآب بيمار خونى دردناك شده و شايد دچار ناتوانى در پيشآب كردن و بيرون راندن آن به همراه خون و سوزش سخت و آماس نرينه و زير ناف و پيرامون آن گردد . همچنين سوزش دهان و گلو با التهاب بسيار و تب و بهم ريختگى خرد و روان‌پريشى بر او آشكار گردد . بايد وى را با آب گرم و دهن خل و انجير چندين بار وادار به بالا آوردن نمود . سپس بدون هيچ درنگى او را وادار به نوشيدن شير
هامش
( 1 ) . ذنب الايل : ن . ك نمايه داروهاى تكى