بوى بدبينى
داروى زدايندهى بوى بد بينى :
چنانچه بينى داراى بوى بد باشد زاگ سفيد و مرّ و سك و قلقند « 1 » ( گونهاى زاگ ) و زاگ به اندازه برابر را برداشته و ساييده و بهم آميخت و در برابر بينى نهاد و پس از به بينى كشيدن آن ، شراب ريحانى را با بينى اندكى استنشاق نمايد ، پس از آن يك فتيلهاى را با آن آغشته در بينى فروكند .
دارويى ديگر :
ساقه نى ذريره و تخم نسرين و تخم گل سرخ و قرنفل از هركدام يك درم ، مازو و مرّ از هركدام نيم درم ، مشك يك دانه را بهم آميخته و به كار برد .
دارويى ديگر :
زاگ و مشك و قرنفل كوبيده را بهم آميخته ، آن را با بينى استنشاق كند .
دارويى ديگر :
سنبل الطيب و مشك و قرنفل از هركدام يك وقيه با سه رطل شرابى ريحانى پخته پس از آن از اين شراب بخشى را با بينى بايد بالا كشد و بخشى را دهانشويه كند و فتيلهاى را نيز در آن آغشته كرده و در بينى فرو نمايد .
بوى بد دهان :
چنانچه به همراه بوى بد دهان ، دندانى پوسيده ( تباه شده ) و لثهاى چركين باشد ، بايد دندان را درآورد و اگر لثه چرك كرده باشد ، لازم است آن را با قلقديون كه پيش از اين گفتيم درمان كند . چنانچه از ته گلو يا كام چيز بد مزه به دهان وارد شود و آن احساس گردد ، بايد هر روز با سكنجبين و خردل دهانشويه نمايد ، سپس با شرابى كه در آن قرنفل و مشك و سنبل و سعد پخته شده ، دهان را بشويد . چنانچه به همراه بوى بد دهان ، چيزهايى كه گفتيم نباشد ، بيمار را پس خوردن ، با خوراكىهاى نمكين يا خردل و شويد و چغندر و نوشيدن عسلآب وادار به بالا آوردن كند . به دو چندين بار نوشابهى أيارهى فيقرا نوشاند . خوراكىهاى چرب و سنگين را به كار نبرد و به آبپز شدهها و سرخ كردنىها بسنده كرد . بر مرى نبطى ( آبكامه ) تكيه نمود تا در حالت ناشتا اندكى بخورد و پيش از خوراك چند لقمهاى نان خوب و صحناء « 2 » ( گونهاى شوربا ساخته شده
هامش
( 1 ) . قلقند : ن . ك نمايه داروهاى تكى
( 2 ) . صحناء : ن . ك نمايه خوراكىها