تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 292

مساهمون:

ص٢٩٢

آنچه چهره را سرخ رنگ مىكند :

خردل سپيد و زرنيخ سرخ به‌گونه‌اى يكسان برگيرند و آرد كنند سپس با شير بيآميزند . چهره را يك هفته با آن بپوشانند .

دارويى ديگر :

زعفران و فوّه الصبغ و كندر و مرّ و مصطكى را به‌گونه‌اى يكسان با آب پياز ( پياز بلبوس ) بيآميزند و شب‌ها به چهره بمالند ولى روزها بشويند .

دارويى ديگر كه رنگ ( چهره ) را سرخ مىكند :

خوردن نخود و انجير و انار شيرين و گوشت و شراب سرخ ناب و شيرين و پيوسته آب‌تنى با آب گرم گوارا و خوردن زرده‌ى تخم مرغ با نمك و انگزه مىباشد . همچنين سير و انگزه ويژگى سرخ كردن رنگ ( چهره ) را دارد .

دارويى ديگر براى سرخ كردن رنگ چهره :

زوفاى خشك ده درم و زعفران سه درم و شكر سيزده درم با هم بيآميزيد روزى دو درم از آن را به كار بريد .

آنچه چهره را زرد رنگ مىكند :

ماندن در جاهاى گرم و نمور ( شرجى ) و آشاميدن آب‌هاى ايستاده ( مردآبى ) و پيوسته خوردن سركه و ماليدن مرهم از زيره و زردك ( زردق « 1 » ) به چهره و خوردن گل و شب زنده‌دارى و اندوه سبب زردى رو مىشود . چنانچه در خوردن زيره زياده‌روى كنند و پيوسته آن را ببويند يا در جايى كه زيره بسيار رويش يابد ، بخوابند ، رنگ چهره ايشان زرد خواهد شد .

آنچه پوست را سياه كند :

پيوسته در برابر خورشيد و باد بودن ، و خوردن خوراكىهاى شور ، و خستگى و دورى از آب‌تنى مىباشد

دارويى كه پوست را سياه مىكند :

آن را به نوره و مرداسنگ آغشته كنند كه اگر چندين
هامش
( 1 ) . زردق : متن ، برخى آن را زردك گويند و آن تفاله‌ى گياه عصفر ، پس از گرفتن رنگدانه‌ى آن است .
منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 292 | محمد بن زكريا الرازي / حازم بكرى صديقى