نطنز ( ص 8 و غيره )
دربارهء نطنز و ابنيهء تاريخى آن مقالهء محققانهاى بقلم آندره گدار در نشريهء
Athar - e Iran
( جلد اول ، 1936 ) درج شده و ترجمهء فارسى آن در « آثار ايران » ( 1 : 32 - 46 ) بطبع رسيده است .
براى تحقيقات جديد ايرانيان نگاه كنيد به مقالهء « قبر بازلوند در نطنز » بقلم عباس اقبال آشتيانى مندرج در مجلهء مهر ( 7 : 295 - 299 ) . درين مقاله بنائى كه شاه عباس صفوى بر روى قلهء كوهى مشرف بر نطنز بنا كرده وصف شده است .
قالهر ( ص 14 و 15 و غيره )
( منقول از يادداشتهاى صالح ) : در ترجمهء محاسن اصفهان از حسين بن محمد آوى ( باهتمام عباس اقبال ، تهران 1328 ) آمده است : « . . . و در ديه قالهر از ناحيت اردهار كاشان بر ده فرسنگى ابروز كوهى هست از يك نيمهء آن كوه مانند عرق از تن آب مىچكد و آن آب هيچ قرار نمىگيرد و روان نيز نمىشود . هر سال روز تير از تير ماه روستايان آن نواحى در دامن كوه جمع مىشوند ، هريكى از ايشان ظرفى بر دوش و فهرى در دست و يك يك نزديك آن كوه مىرود و آن فهر را بر آن كوه مىزند و ميگويد اى بيد دخت پارهاى ازين آب مرا ارزانى دار جهت معالجت فلان رنج كه دارد . هم در ساعت آن رشحات از مواضع متفرقه بيك مقام جمع مىگردد و روان مىشود و تمامت ظروف را يكايك بر تعاقب پر مىگرداند و در آن بمعالجت هردردى و رنجى كه عارض مىشود استعمال كرده شفاى كلى مىيابند . » ( ص 37 )