مقام مناسب است كه رشتهء طايفهء دنبلى را كه از نسل امير صفى قلى خان مزبور سه شعبه شده : يكى از آنها الى حال در خوى و دنبل همواره برياست ايل اكراد و اتراك تابعين خود مشغول و بالاستقلال حكمرانى در حدود متصرفى خود مىنمايند [ و ] از تبعهء دولت عليه ايرانند ولى از مطالبهء توجيهات و عوارض ديوانى معافند ، و يك [ 364 پ ] شعبه از اول طلوع نير سلطنت قاجاريه از جملهء امرا و ملتزمين ركاب و در سلك ارباب سيف انتظام دارند ، و يك شعبه در سلك ارباب كلك و كتاب و اصحاب فضل و كمال كه امروز در ايران به همه جهة خانوادهء كمال منحصر بآنهاست بعضى در دار الخلافهء طهران ملك الشعرا و مستوفى ديوان اعلى و برخى در كاشان عمال خجسته اعمالاند .
پس لازم است كه اول آن شعبه [ را ] كه از ابتداى دولت قاجاريه الى الان ملتزم ركاب ظفر انتسابند تعريف نموده بعد به تشريح انساب شعبهء اخيره پردازد .
مكشوف باد كه امير على خان دنبلى ملقب بصفى قلى خان مزبور را چند پسر بود . دو نفر ارشد آنها يكى امير غياث بيك سردار و سپهسالار شاه عباس ثانى انار اللّه برهانه چنان كه گذشت بعد از فتح ولايت قندهار بكاشان متوقف گشت كه بعد اولاد امجاد او باسم و رسم معروض خواهد گشت و يكى امير مرتضى قلى خان كه بيگلربيگى آذربايجان و لله باشى شاه عباس ثانى و در طريقت صوفيه [ 265 ر ] به « چراغ صوفى » ملقب بود . در حيات پدرش در اصفهان در سلك امرا و در تحصيل معارف روز ميگذاشت تا به لله باشىگرى شاه كه در آنوقت شانى از وزارت بود
مرآة القاسان يا تاريخ كاشان ( فارسى ) — صفحة 356
مساهمون: عبد الرحيم كلانتر ضرابى ( سهيل كاشانى )
ص٣٥٦