را برأى و دستور علماى اربعه عقد و عروسى يك حكمت و خاصيتى است من جمله بادام با پوست و گردو و فندق بىبو [ 189 پ ] و جوز بويا و ليموى خشك عمانى همه را ورق طلا زنند و هريك را در پشت قابى بلور روى هم چينند . چند قرص نان خشك ، يك پشقاب سبزى و پنير و كذلك تخممرغ و چند قوطى كبريت [ و ] يك كاسه عسل و يكى روغن ، يك چراغ تازه سبز كاشى و يك زوج كفشى كه محض عروس خريدهاند و دو شاخه نبات كه در توى آن كفش گذارند و دو قند كوچك يك چاريكى كه در هنگام عقد سر عروس بسايند و يك قاب نقل كه اهل مجلس براى شكوم بردارند و اين خوانچه از ياساى علماى اربعه است كه از واجبات مجلس عقد است كه اگر هيچ نباشد اين اجزا بتمامها بايد باشد اگرچه از هريك نوع يك دانه باشد . خلاصه هرروزى كه موعد عقدكنان است روز پيش رقعهها نوشته اشخاصى كه بايد در مجلس عقد حاضر شده قند ببرند دعوت كنند و چون يكساعتى شب شود همه مردانه و زنانه حمامى و دلاك محلهء داماد حاضر شوند و با نوكر و غلام داماد و سلسلهء او دو آئينهء بزرگ را دو نفر زن حمامى پيش روى گيرد كه همه كس اول [ 190 ر ] نگاه بروشنائى كند و مرد حمامى شمع گل و لالهدار در دست گيرد ولى روشن نكند و خوانچهها را پارچههاى نازك ابريشمى پولك دوز بر روى كشند و هرخوانچه را يكى بر سر گذارد و فانوسها و مشعلهاى زياد بر افرزند و سازندهها و مطربها با غوغا و شادباش و قيه و هلهله و ساز و نواز آنچه خوانچهها و اسباب را بيارند تا خانهء عروس و مردم همه مردها در كوچهها و زنها در بامها بتماشا آيند و چون خوانچهها را در خانهء عروس زمين گذارند در اطراف آن خانه از طرف
مرآة القاسان يا تاريخ كاشان ( فارسى ) — صفحة 256
مساهمون: عبد الرحيم كلانتر ضرابى ( سهيل كاشانى )
ص٢٥٦