تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيرجندنامه ( فارسى ) — صفحة 749

مساهمون:

ص٧٤٩
مُارِى باد
morey bad
: مُهرهء باد ( مهره‌ايست كه به گردن آدم غشى مىاندازند . " باد " در اين تركيب به معنى " غش " و " حمله " است . نك : باد ) . مُارِى خَر
morey xar
: مهرهء خر ، خَر مهره ( براى دفع چشم زخم ) . مُارِى سوّزوُك
morey sow zukk
: مهره‌ايست سبز و گلى كه براى دفع چشم زخم به كار مىرود ) . مُارِى مار
morey mar
: مهرهء مار ( آن را در شير مىاندازند و بعد روى محلّ گزيدگى مىگذارند تا زهرى را كه وارد بدن شده بكشد ) . مَازوُ
mazu
: مازو ( دارويى بسيار قابض ) . ماس [ ت ]
mas [ t ]
: ماست . ماش
mas
: ماش ( بنشن معروف ) . مَاشوُره
masure
: ماسوره ( نى كوچك ) . مَاقُوت
maqut
: ماقوت ( هريرهء نشاسته ) . مَالجِه
maleje
: معالجه ، درمان . مَالِش
males
: مالش ( مالشِ دل ) . مَال مال
mal mal
: مالمال ( دل مالش ) . مَامِارُا [ ن ]
mamero [ n ]
: ماميران ( گل ماميران ) . مُامِنَايى
momenayi
: مومنايى ، موميايى . مُامِنِى
momeney
: مومنايى ، موميايى . مَاهِى
mahi
: ماهى ( ماهىهاى كوچك را زنده زنده مىخورند براى دفع زردى و يرقان ) . مَاهيچّه
mahicce
: ماهيچه . مَاهى رِاگى
mahi regi
: ماهى ريگى ( سقنقور ) . مَاهى سَقَنقُر
mahi saqanqor
: ماهى سقنقور ( ريگى ) . مَايوُب
mayub
: معيوب ، عيبناك . مَايه
maye
: مايه ( مادّهء اصلى ) . مَجروُ
majru
: مجروح ، زخمى . مُجُند
mojond
: لرزشى كه به سبب سرما يا تب در بدن پيدا مىشود . مُچّوُ
moccu
: كسى كه مچ و پنجه‌هاى دستش به علّتى فرز و چابك نباشد . مُخَلّسِه
moxallese
: مخلّصه ( داروى گياهى معروف ) . مُخ مُخ
moxmox
: مُخ مُخ ( خارش اندكى كه پيش از درد در بن دندانها پيدا مىشود ) . مُخ مُخه
moxmoxe
: خارش و بويژه خارشى كه در مقعد آدمى پيدا مىشود . مُخُند
moxond
: خارش . مَدهوُش
madhus
: مدهوش ( از هوش رفته ) . مُر
morr
: مُرّ ( صمغ درختى است كه گونه‌هاى مختلف دارد و معروفترين آن مُرمَكّى " است ) . مُرَبّا
morabba
: مُرَبّا . مُردَنى
mordani
: مردَنى . مُرده
morde
: مرده . مُرده [ ن ]
morde [ n ]
: مردن .