لُك
lok
: لُك ، غُدّه ( گلوله و گره و برآمدگى كه در اعضاء بدن پيدا شود . اين واژه " لِك
lek
" هم فراگو مىشود ) .
لَنگ
lang
: لنگ ، شل .
لَنگاش
langas
: لنگاش ( نوعى بنشن است ) .
لَنگِش
langes
: لَنگِش ، لنگيدگى .
لَنگيده [ ن ]
langide [ n ]
: لنگيدن .
لوُتّى
lutti
: لوتى ( تشنه - انسان يا حيوانى كه به سبب گذشتن از " لوت " بسيار تشنه شده باشد ) .
لوُر
lur
: لول ( خوشى ) نك : لوُل .
لوُل
lul
: لول ، شنگول ، نَشأه .
لَهَر
lahar
: گوشت آلوده به چربى كه باد و كف داشته باشد .
لَهَروُ
laharu
: بسيار چاق كه گوشتش شُل و وِل باشد .
ليموُ
limu
: ليمو .
لينت
linat
: لينت ( در برابر يبوست ) .
ليوان
liwan
: ليوان .
م -
m
مات
mat
: مات ( حيران و مبهوت ) .
مُاتاد
motad
: معتاد ( معتاد به افيون ) .
مَاجوُ [ ن ]
maju [ n ]
: معجون ( آميختهاى از برخى داروها و " بنگ " و زعفران و قند ) .
مَاجوُن افلَاتو [ ن ]
majun aflatu [ n ]
:
معجون افلاطون ( آميختهاى از انواع داروهاى مقوّى " گرم " ) .
مِاخچه
mexce
: ميخچه ( زگيل مانندى كه به شكل سر ميخ در انگشتان پا پيدا مىشود ) .
مَاخُولِيا
maxuleya
: ماخوليا ، ماليخوليا .
مَاخُولِيَايى
maxuleyayi
: ماخوليايى ، ماليخوليايى .
مَادَرزَادى
madarzadi
: مادرزادى ( عيب و نقصى كه از هنگام تولّد در كسى باشد .
" مَادَرزاد " هم به آن مىگويند ) .
مَادَره
madare
: مادره ( مايه و مادهء اصلى چرك و ريم دُمل كه وقتى از آن خارج شود دُمل خوب مىشود ) .
مَاديُا [ ن ]
madiyo [ n ]
: ماديان ( 1 - اسب ماده 2 - نخستين پشگل كرّه خر ماده كه مصرف دارويى دارد ) .
مَار
mar
: نشان و اثر آبله و يا دمل و زخم كه بر روى پوست بدن بماند .
مِار
mer
: مير ( مرگ ) . نك : مَرگِ مِار .
مُار
mor
: مُهر ( مُهر نماز را گرم مىكنند و روى گوشى كه درد مىكند مىگذارند ) .
مَارِ اوّله
mare owle
: نشان آبله . نك : مَار .
مَارچوُبه
marcube
: مارچوبه .
مُاره
more
: مهره .
مُارِى اسبه
morey asbe
: مُهره حصبه ( مهرهايست كه براى درمان حصبه به گردن بيمار مىآويزند ) . نك : اسبه .