مَردى
mardi
: مردى ( توانايى جنسى مرد ) .
مَرَز
maraz
: مَرض .
مَرزَنگوُش
marzangus
: مرزنگوش ، مرزنجوش .
مَرَزوُ
marazu
: مَرَضى ( كسى كه مرضهاى زياد داشته باشد و يا پيوسته بيمار باشد ) .
مَرزه
marze
: مرزه ( سبزى معروف ) .
مُرق
morq
: مرغ .
مَرگ
marg
: مرگ .
مَرگِ مِار
marge mer
: مرگومير . نك :
مِار .
مَرگِ موُش
marge mus
: مرگ موش ( دارويى است ) .
مَروَجى
marvaji
: نوعى سبزى است شبيه به مرزه .
مَريز
mariz
: مريض ، بيمار .
مَريزخُانه
mariz xone
: مريضخانه ( بيمارستان ) .
مَريزدَارى
mariz dari
: مريضدارى ( پرستارى ) .
مَريزى
marizi
: مريضى ، مرض ، بيمارى .
مُريكّ
morikk
: برآمدگى و برجستگى كوچكى كه روى پوست بدن پيدا شود ( مانند زگيلِ نوك تيز ) .
مِزمِزه
mezmeze
: مضمضه ( گرداندن آب يا داروى مايع در دهان ) .
مِزمِزه كرده [ ن ]
mezmeze kerde [ n ]
:
مضمضه كردن .
مَس [ ت ]
mas [ t ]
: مَست .
مَستار
mastar
: مَستار ( گياه تببُر ) .
مَستوُكّى
mastukki
: مستى ( بويژه مستى شهوت در دختران جوان ) .
مُستوّلى
mostowli
: مستولى ( عارض شدن بيمارى ) .
مَستى
masti
: مستى .
مِسرى
mesri
: مُسرى ( سرايتكننده ) .
مَسمُوم
masmum
: مسموم .
مُسهل
moshel
: مسهل . نك : كَاركُ [ ن ] .
مشتِ مال
moste mal
: مشت و مال .
مُشَمّا
mosamma
: مشمّا ( مشمّع ) .
مِشمِشه
mesmese
: مشمشه ( مرضى است كه بيشتر چهارپايان به آن دچار مىشوند ) .
مِشِنگ
meseng
: مشنگ ( نوعى بنشن ريز ) .
مَشهوُر
mashur
: مجنون ، ديوانه ، نك : كَلِ مَشهوُر .
مُفَاجا
mofaja
: مفاجا ( مرگ ناگهانى ) . نك :
فُجأه .
مَقز
maqz
: مغز ( مغز گردو ، بادام ، فندق و . . . ) .
مُقُنج
moqonj
: مغنج ( گلوله و غدّهء چربى كه در گردن و ساير اعضاء بدن پيدا شود و به آن " مُقُند " هم مىگويند ) .
مُقُند
moqond
: مُغُند . نك : مقنج .