رِاگمَاهى
reg mahi
: ريگماهى . ( ماهى سقنقور ) .
رِاوَندِ چينى
revande cini
: ريوند چينى ( راوند چينى ) .
رُبِ انار
robe anar
: رب انار ( براى درمان وَرم لثه ) .
رِتوُبَت
retubat
: رطوبت .
رِتوُبَتى
retubati
: رطوبتى .
رِخته
rexte
: ريخته ( كاچى مانندى كه براى تازه عروس و زائو و . . . مىپزند . در فارسى اين واژه به معنى " شربت و دارويى است كه با شكر پرورده شده باشد " ) .
رِزِش
rezes
: ريزش ( به معنى حملهء عصبى ، غشوه ) .
رِشته
reste
: رشته ( كرم باريك و درازى كه در زير پوست پديد آيد . به مرضى كه باعث پديد آمدن اين كرم مىشود نيز " رشته " مىگويند ) .
رِشك
resk
: رشك ( تخم شپش ) .
رِشكوُ
resku
: پر رشك ( موى سر كه پر از رشك باشد ) .
رَگ زَده [ ن ]
rag zade [ n ]
: رگ زدن ( فَصد ) .
رَگ گُرُفته [ ن ]
rag gorofte [ n ]
: رگ گرفتن ( گرفتن و مالش دادن رگهاى شانهها و گردن براى درمان اسهال ) .
رَگِ نِگى [ ن ]
rage negi [ n ]
: رگ نگين ( عصب ميانِ ران ، سياتيك ، درد آن را با " شوك " دادن بوسيلهء سوزن لحافدوزى داغ درمان مىكردهاند ) .
رَنج
ranj
: درد .
رِنج
renj
: لاغر و نحيف ( بيشتر به اين نوع كودكان گفته مىشود ) .
رَنجوُر
ranjur
: رنجور ( بيمار ) .
رَنجوُرى
ranjuri
: رنجورى ( بيمارى ) .
روُشويه
rusuye
: روشوى ، روشور . نك :
اسپِدا .
روُكِتاب وا كِرده [ ن ]
ruketabva kerde [ n ]
:
روى ( سر ) كتاب باز كردن براى تشخيص بيمارى كسى .
روُناس
runas
: روناس ( به استخوان شكسته پس از تختهبند كردن و بستن آب روناس مىماليدند ) .
ريخ
rix
: ريخ ، ريق ( مدفوع آبكى و روان ) .
ريخ كوُنك
rix kunak
: ريخ ( ريق ) كونك ( اسهال ) .
ريخُوكّ
rixukk
: ريقو ( مبتلا به اسهال ) .
ريخوُكّى
rixukki
: اسهالى .
ريش
ris
: ريش ( زخم و جراحت ) .
ريش ريش
ris ris
: ريش ريش ( بسيار مجروح ) .
ريشه دَوُنده [ ن ]
rise davonde [ n ]
: ريشه دوانيدن مانند سرطان ) .
ريشه كه [ ن ]
riseke [ n ]
: ريشهكن ( نابود ) .
ريشِى جوّز
risey jowz
: ريشهء جوز ( ريشهء درخت گردو ) .
رِيهُا [ ن ]
reyho [ n ]
: ريحان ( سبزى خوردنى معروف ) .