ز -
z
زار
zar
: زار ( 1 - ناتوان ، ضعيف ، لاغر ، 2 - آزار ، درد ، سوز ) .
زارُامَده [ ن ]
zaromade [ n ]
: زار آمدن ( به معنى به درد و سوز آمدن ) .
زَار
zar
: زهر ، سم ( مانند زَهر مار و كژدم و زنبور و . . . ) .
زَاروّ
zarow
: زهر آب ( به معنى شاش ، ادرار ) .
زَاف
zaf
: ضعف ، ناتوانى .
زَافِرُا [ ن ]
zafreo [ n ]
: زعفران .
زُخال
zoxal
: زخم .
زَخ [ م ]
zax [ m ]
: زخم .
زَخمِ زُخال
zaxme zoxal
: زخم و زخال .
نك : زخال .
زَخمِ زُخم
zaxme zoxm
: زخم .
زَخمُو
zaxmu
: زخمى ( بسيار زخم ) .
زَخمى
zaxmi
: زخمى ( مجروح ) .
زَخينا
zaxina
: دلضعفه .
زَرب
zarb
: ضرب . ( آسيب ، صدمه ، ضربه ) .
زِرب
zarb
: زِبر ( درشت ، مانند پوست دست كه درشت شود ) .
زَربِ زُرب
zarbe zorb
: ضرب ( آسيب و ضربه ) .
زَرچُويه
zarcuye
: زردچوبه .
زَردَابى
zardabi
: زردآبى ( صفرايى مزاج ) .
زَردَالوُ :
zardalu
: زرآلو ( برگهء خشك زردآلو را خيس كرده با داروهايى بر روى سرِ كچل ضماد مىكردند . نك : تِلّه ) .
زَردِزار
zarde zar
: زرد و زار .
زَرد زَخ [ م ]
zard zax [ m ]
: زرد زخم .
زَردَك
zardak
: زردك ، گزر ، هويج .
زَردَك رِاگى
zardake regi
: زردَگ ريگى ( بيابانى ) . شقاقل .
زَردَمبُو
zardambu
: زردنبو .
زَردوّ
zardow
: زردآب ( 1 - صفرانك :
زردَابى . 2 - خونابه ) .
زَردوُكّى
zardukki
: بيمارى زردى ( يرقان ) .
زَردى
zardi
: زردى ( يرقان ) .
زِرِش [ ك ]
zeres [ k ]
: زرشك ( از آب زرشك براى كاهش فشار و چربى خون استفاده مىكردند . )
زِرنيخ
zernix
: زرنيخ ( مادّهء معدنى معروف ) .
زِفت
zeft
: زفت ( صمغ حاصل از گياهان مختلف كه بر روى پارچه مىمالند و براى مداواى بيمارىهاى جلدى - از جمله كچلى - بر موضع مورد نظر مىچسبانند . نك : تِلّه ) .
زَقّ
Zaqq
: زخ ، ژخ ( 1 - نالهء حزين ، نك :
زَقنَاله . 2 - چرك و خون و ريم كه از زخم يا دمل خارج بشود ، نك : زَقّوّ ) .
زُقّ
zoqq
: زُق ( درد ) .
زَقنَاله :
zaqnale
: نالهء زار كه از درد برخيزد .
زَقنَبُوت
zaqnabut
: ناگوار و كوفت شدن غذا .
زَقّوّ
zaqqow
: زَقّاب ( خونابهء چركآلود كه