" استاد " يك مقدّمهء دعائى مىخواند و " شاگردان " بعد از هر جملهء او مىگفتند " آميّن " و پس از آن يادى از حضرت محمّد ( ص ) و حضرت على ( ع ) مىكرد و رباعىهايى در مرثيهء ائمهء اطهار مىخواند كه بچّهها " پىخوانى " ( پىخانى « 1 »
peyxoni
) مىكردند بدين شرح و ترتيب :
استاد آيار بلن كنى
ayor bolan koney
ازو بلنتر
azu bolan tar
با زن بچّه
ba zano bacce
اشتر كجاوه
ostor kejave
با مشت پر
ba moste por
با پول هلال
ba pule halal
با رنگ سرخ
ba range sorx
برن به كربلا
beran bekarbala
شاگرد آقايان را بلند كنيد « 2 » . آمّين از آن بلندتر . آمّين با زن و بچه . آمّين اشتر [ و ] كجاوه . آمّين .
با مشت پر . آمّين با پول حلال . آمّين با رنگ سرخ . آمّين بروند به كربلا . آمّين
* * * همه باهم :
اوّل رسيدم در دولتخانه
avval rasidem dare dowlatxone
: اوّل رسيديم در دولتخانه .
نارمى پاشن دانهبدانه
nar mipasan done bedone
: انار مىپاشند دانه به دانه .
* * * استاد : مهمّد ، مهمّد ، يا الى : محمّد محمّد يا على « 3 » .
mohammad , mohammad ya ali
هسينبن الى : حسين بن على ( ع ) « 5 » .
hoseynebne ali
شاگردان : هقيه مهمّد : حق يا محمّد « 4 » .
haqye mohammad
هقيه مهمّد : حق يا محمّد .
haqye mohammad
هامش
( 1 ) . " پىخوانى " به اشعار و خواندن ابيات يا سخنانى گفته مىشود كه مانند يك ترجيع پس از شعرى كه « استاد » مىخواند ديگران باهم مىخوانند . " پىخوانى " در نوحهخوانى و خواندن آوازها ، ترانهها ، و " سرصوتها " نيز معمول است .
( 2 ) . سخنان و اشعار « رمضانى » نخست با تلفّظ گويشى و نويسههاى خط فارسى نوشته شده ، سپس آوانويسى لاتين و برابر فارسى آنها داده شده است .
( 3 ) . بر وزن فعلون فعولن فاعلن .
( 4 ) . بر وزن مستفعلن فع .
( 5 ) . بر وزن فعولن فعلن .