ناگفته نماند كه زبان محلى مردم سيوند لهجه مخصوصى شبيه مردم مازندرانست و نام سيوند هم مانند نامهاى سيستان و قبيله سگوند ( كه در جنوب لرستان و شمال خوزستان ساكن هستند ) و سقّز و محلّى بنام سگوان كه سيوان هم ميگويند ( در آذربايجان 51 كيلومترى تبريز كنار راه مرند ) و سيگارود يا سيكارود در يك فرسنگى مشرق لنگرود ( گيلان ) و محلهاى ديگرى در ايران از لحاظ ارتباط احتمالى آن با سكونت و مهاجرت تيرههائى از اقوام سكادر ادوار باستانى بايران شايسته تأمّل و تحقيق مىباشد .
5 - دو تپه ما قبل تاريخى بين سيوند و سيدان
پس از خروج از آبادى سيوند چون راهرا به سمت جنوب ادامه دهند درّهء سيوند پهنتر مىشود و در برخى نقاط از محوّطههاى نسبتا وسيعى ميگذرد - در مسافت بين سيوند و سيدان بر جانب مغرب جادّه كنار كوهستان دو تپه ما قبل تاريخى واقع گرديده است كه يكى تلشوره و ديگرى گودنرم نام دارد .
6 - آثار تاريخى سيدان
تپه ما قبل تاريخى علىآباد :
پس از خروج از درّهء سيوند به جلگه خفرك ميرسند و طولى نميكشد كه راه به سمت راست ميپيچد و در محاذات محل انحراف جاده آبادى معمورى بنام سيدان ( بر وزن ميدان ) بر جانب چپ قرار دارد - نزديك اين آبادى تپهأى بنام علىآباد واقعست كه احتمال ميرود از نظر وجود نمونههاى آثار ماقبل از تاريخ درخور كاوش علمى باشد .
آتشدان سنگى
در يكى از باغهاى دوردست سيدان كه باغ بدره نام دارد تختهسنگى كه آتشدان عهد هخامنشى است به بلندى 15 / 2 متر نزديك كوهستان بمسافت كمى از استخر آب و چشمهسارهاى گوشه باغ واقع مىباشد و آن را به صورت نزديك به هرم مربع القاعده ناقص درآوردهاند ( ش - 22 ) و گودال جاى آتش بر بالاى آن ديده مىشود و