دزكرد با طى قريب 150 كيلومتر بدانجا ميرسند و از راه پاسارگاد هم با طى 207 كيلومتر كه از احمدآباد - فتحآباد - لالهگون - آسپاس - سده - دزكرد - تنگ براقى ميگذرد ميتوان به محل نبشته تاريخى مزبور رسيد .
در سنگهاى غار فوق الذكر حفرههاى كوچكى است كه مردم آنها را محل سم براق ميشناسند و درباره آن افسانههائى ميگويند و نام تنگ براقى نيز به همين مناسبت گفته مىشود . « 1 »
قسمت سوم - بين پاسارگاد و مرودشت
1 - تل تيموران
چون از دشت مرغاب قصد عزيمت شيراز كنند در جاده اصلى كنونى از تنگ سعادتآباد گذشته بجلگه سعادتآباد ميرسند - بلوك معروف ارسنجان در جانب مشرق اين قسمت قرار دارد و راه فرعى از كناره تنگ سعادتآباد بدان سو ميرود .
در يك كيلومترى مغرب قصبهء كوشك كه از توابع ارسنجان است تپهاى به طول 200 و پهناى 140 متر واقع مىباشد كه بنام تل تيموران خوانده مىشود و بلندترين نقطه آن 6 متر ارتفاع دارد بر اثر گمانههاى علمى در اين تپه معلوم گشته است كه از 2500 سال پيش از ميلاد مسيح تا دوران اسلام مردگان را در آن دفن نمودهاند و نمونههائى هم از ظروف سفالى خاكسترى يا قرمز با نقوش سياه رنگ و تزيينات مختلف مفرغى از قبيل انگشتر و گردنبند و سنجاق و همچنين مجسمههاى كوچك سفالى حيوانات در قبور پيش از تاريخ آن بدست آوردهاند .
2 - تنگ بولاغى
علاوه بر جادّهء اصلى سابق الذكر كه از تنگ سعادتآباد ميگذرد راه قديمى كاروان روى هم از دشت مرغاب به طرف جلگه سعادتآباد ميرود كه اكنون نيز گذرگاه
هامش
( 1 ) اطلاعات مربوط به نبشتهء فوق از گزارش شماره 681 - 7 ر 8 ر 36 اداره باستانشناسى فارس اقتباس شده است - نخستينبار آقاى على اكبر بصيرى رئيس كتابخانه ملى فارس از وجود نبشتهء مزبور آگاهى يافته مراتب را به اطلاع اداره باستانشناسى فارس رسانيدهاند .