برجستهء اردشير بابكان و بر جانب چپ آن ) و نقشرستم ( پشت سر نقش شاپور اوّل ) را دربر دارد .
نقش برجستهء سر مشهد و سنگنبشتهء پهلوى بالاى آن در تاريخ بيستم بهمنماه 1318 ذيل شمارهء 336 در فهرست آثار ملّى ايران بثبت تاريخى رسيده است .
ويرانههاى خندجان
بمسافت شش كيلومترى شمالشرقى سر مشهد آثار شهرى مدفون در دل خاك موجود است كه آن را در محل خندجان مينامند ، در اين محل ابنيهء سنگى فراوانى كه تبديل به تپّههاى كوچك شده پديدار است و در قسمتى از آن بنائى شبيه قلعه با چهار برج كوچك در چهارگوشه و خندقى در اطراف آن وجود دارد و در طرف ديگر بالاى تپّهء بلندى آثار ساختمانى موجود است كه اهل محل آن را نقارهخانه ميخوانند ، بناى مفصّلى شبيه كاروانسرا در جانب ديگر ويرانههاى مزبور قرار دارد و وضع آن مىرساند كه مدّتها پس از خرابى شهر هم مورد استفاده بوده است ، بمسافتى از اين ويرانهها نزديك كوهستان كنار راه سر مشهد به بالا ده حصار چهارگوش عظيمى است كه خندق مفصّلى اطراف آن را فراگرفته است ، اجمالا ميتوان گفت با فراهم بودن اعتبار كافى و اشخاص ذيفن و تهيّهء مقدّمات لازم محلّ شهر قديم خندجان جهت كاوش علمى مناسبت دارد .
گور دختر و خزينه
طبق اظهار ساكنين سر مشهد بمسافت قريب ده كيلومترى جنوبشرقى آنجا در كوهستان بناى سنگى بنام گوردختر موجود است و با آنچه دربارهء آن حكايت مينمودند چنين به نظر ميرسد از دخمههاى آغاز دوران هخامنشى شبيه آرامگاه كورش يا تخت رستم يا كعبهء زرتشت باشد و شايد هم بنائى از عهد ساسانيان است و بهرحال موضوع شايستهء تحقيق و تجسّس علمى است و همچنين از بناى سربستهء ديگرى صحبت ميداشتند كه نزديك گور دختر واقع است و بنام خزينه خوانده مىشود و دهانهء آن را تاكنون نتوانستهاند باز نمايند و برخى از افراد نادان ايل دره شورى