دكتر و مهندس و پروفسور يابم و نه در علوم دينى مجتهد و لااقل متجزى شدم در هيچ كدام آنچنان كه بايد و شايد و شايسته موقعيت خانوادگيم بود پيشرفت نكردم و سالهاست كه به جهت آن دريغ مىخورم .
از همان دوران نوجوانى عشق و علاقه مفرطى به مطالعه كتابهاى تاريخى و رجالى داشتم كه تاكنون يعنى قريب شصت سال اين شور و شوق نه تنها كم نشده بلكه هر روز شدت يافته و مىيابد .
آشنائى من و ارادتم به مرحوم « معلم حبيبآبادى » اين حسن را در من تقويت مىكرد . مرحوم معلم حقّا معلم و آموزگار و استاد من بود - هم نزد او درس خواندم و هم راه و رسم تحقيق آموختم و هم به رموز اخلاق اسلام آشنا شدم . هرچه در فضائل آن مرحوم گفته شود كمتر از آن است كه بود . دقّت ، وقتشناسى ، اجتناب از دروغ و غيبت ، از دست ندادن فرصت ، منظم بودن ، حافظه قوى ، مداومت به قرائت قرآن و . . . از خصوصيات او بود كسانى را كه من از آنان بهره علمى گرفتهام زياد مىباشند ، در بين آنان به نام مرحوم ملّا محمّد همامى و آقا ميرزا محمّد باقر امامى و آقا شيخ ميرزا حسن قاضى عسكر داور پناه در تهران مرحوم آقا شيخ محمّد حسين فاضل تونى و آقا سيّد محمّد كاظم عصار را نام مىبرم خداوند آنان را غريق رحمت بىپايان خود فرموده و از من راضى و خشنود گرداند ، بمنّه و كرمه .
در اصفهان از عالم جليل سيّد سند معتمد جناب آقاى سيّد حسن مدرس مير محمّد صادقى كه خداوند وجود مباركش را سالم بدارد نيز منطق آموختهام اين سيد بزرگوار در علم و عمل و جامعيت از معقول و منقول و حكمت و ادب و فضائل اخلاقى و ملكات نفسانى فردى است ممتاز . در مسجد محمّدى در خيابان سيّد اقامه جماعت مىفرمود لكن فعلا سالهاست كه به مناسبت ابتلاء به بيماريهاى گوناگون ترك مسجد و محراب گفته و گوشهء منزل را بر همه جا ترجيح داده طالبين به
اصفهان دار العلم شرق ( مدارس دينى اصفهان ) ( فارسى ) — صفحة 349
مساهمون: مصلح الدين مهدوى
ص٣٤٩