شهر اصفهان كه سابقا بيشتر باغ بود و محل آن با تقريب و مسامحه در حال حاضر بين خيابان آذر و خيابان شاهپور سابق در جنوب خيابان شيخ بهائى اين ناحيه به خوشى آب و هوا و پاكى و پاكيزگى شهره بوده است . در نامواژههاى استهلك و همچنين استلك مىبينيم كه اين دو صورت از صورت اصلى « استخر » آمده و كاف آن تصغير است در واژه مستهلك بايد دانست كه پيشوند « مو » همان است و « مو » مخفف « مان » است . بنابراين مستهلك همان « مان » استهلك ، « مون » و « مو » استهلك دانست يا به صورتى ديگر بگوئيم « مان استخرك » يعنى جايگاه استخر . لنبان : لنبان نام يك محلت قديمى است كه در غرب اصفهان است . و ياقوت در كتاب معجم البلدان مىگويد لنبان به ضم اول ديه بزرگى است در صافهان و دروازهاى دارد كه بدان معروف است . با دقت از روى واژه لنبان معنائى از آن به دست نمىآيد .
برهان قاطع لنبان را به معناى زنى كه روسپيان را به كار وامىدارد . معيّن مىكند و بعد مىگويد كه نام ديهى از اصفهان هم هست كه بين اين ده در واقع هيچ تناسبى وجود ندارد . به هر صورت با فحص بليغى كه در اين باره به عمل آمده معناى خوب و مناسبى براى لنبان به نظر نرسيد و مىتوان انديشيد كه لنب نام يك قبيله آريائى بوده كه بر محل اطلاق شده .
مدرسه شاه حسين از سفرنامه جكسن : در جانب شرقى خيابان باصفاى چهارباغ عمارت باشكوهى توجه ما را جلب كرد . اين عمارت مدرسه شاه سلطان حسين است كه در قرن هيجدهم براى تعليم و تربيت ملّاها و دراويش وسيله شاه سلطان صفوى ساخته شده است و نامش از نام اوست . سردر زيبا پادرهائى كه پوشش برنجين و حكاكىهاى سيمى دارند تحسين آدمى را برمىانگيزند . گنبد فيروزهاى آن با نقشهاى اسليمى زرد رنگ پيرامونش همانقدر زيباست كه ظريف است . اما بسيارى از كاشىهاى ظريف گنبد آن فروريخته با بعضى از صفحات
اصفهان دار العلم شرق ( مدارس دينى اصفهان ) ( فارسى ) — صفحة 340
مساهمون: مصلح الدين مهدوى
ص٣٤٠