به اندازه كافى اين كار را ادامه دادند روى آن را با گچ مىپوشانند و آنگاه اجزاى يك قسمت بزرگ را به گنبدى مىبرند و با قطعات مجاور جفت مىكنند . متأسفانه محلى يافت نمىشود كه از آنجا بتوان تابلويى از اين ساختمان كه شامل در اصلى و گنبد هر دو باشد تهيه كرد .
سفرنامه شاردن : « . . . و بعد به مدرسه ( جعفريه ) كه با وجود قدمت ساختمان بسيار زيباست مىرسيم . نقاط مهم اين مسجد از سنگ مرمر و كاشى بنا شده است ، سپس قصر ( حسن آشپز ) است كه در اوان ترقى آشپزى ساده بوده سپس به مدرسه دار البطيخ مىرسيم كه نزديك حمام و مدرسه است به نام « مدرسه گلكوز » و سپس به يخچالهاى احمدآباد مىرسيم » . شاردن در سفرنامه خود بخش هارون ولايت :
داستان زيبايى از شيخ حسين بنا نقل مىكند و در آن چگونگى ساخت مدرسه هارون ولايت به دست شيخ حسين بنا را عنوان مىكند . كشه : ديهى است نسبتا بزرگ كه آن را در عدد ديههاى دهستان ترقروه شهرستان نطنز به حساب آوردهاند .
اين ديه در سال 1345 تعداد 830 نفر جمعيت داشتند . اين دهستان از مراكز قديم تمدن ايران بوده كه يك نژاد و طايفه مخصوص در اين ناحيه وجود داشتند .
واژهشناسى كشه ، همانطور كه به نظر مىرسد از « ك » و « ش » تركيب يافته . « ك » تخفيف يافته « كه » است به معنى قنات كه معادل « كى » معادل كهريز و كاريز به معنى قنات است . اين صورت مخفف « ك » اختصاص به اين ديه ندارد اما « شه » از ريشه شستن و شوئيدن و شست و شو آمده . معناى كشه برحسب توضيحاتى كه داده شده « ك » يا كاريز روان است وقتى قناتى را با هزار زحمت مىكنند چنان نيست كه در همه موارد آب آن روان گردد بنابراين عنوان آب روان يا قناتشويان در قناتها به ميان مىآيد و امتيازى مىشود براى قناتى كه آب آن روان است و بدان نام هم برده مىشود . مستهلك يك ناحيه يا محلات خوش آب و هوائى است كه در خود
اصفهان دار العلم شرق ( مدارس دينى اصفهان ) ( فارسى ) — صفحة 339
مساهمون: مصلح الدين مهدوى
ص٣٣٩