مدرسه شاه حسين از زبان فرد ريچاردز :
مدرسه شاه حسين تقريبا در اواسط خيابان چهارباغ در سمت چپ خيابانى كه به پل اللّه ورديخان منتهى مىگردد ، واقع شده است . اين بنا در سال 1710 ميلادى به عنوان يك صومعه يا مدرسه مخصوص ملّاها و روحانيّون ساخته شد و داراى يكصد و شصت حجره بود كه طلّاب تقريبا به حالت انزوا در آنها زندگى مىكردند .
حياط اين مدرسه با استخر بزرگ آن يكى از آثار بسيار زيبا است . در حالى كه منارهها و كتيبهى آن مورد توجّه مخصوص ايرانيان است . درهاى آن نقره است . شگفت آنكه افغانها آن را باقى گذاشتهاند . اين درها گرچه شگفتانگيز است ، برجستگى تزئيناتى كه در آنها به كار رفته خيلى زياد است و حواشى آن كه با طرحهاى گل و بوته زينت يافته بيش از اندازه پرنقش و نگار و مطابق با واقع است . با اين همه يكى از آثار ديدنى شهر به شمار مىرود و بهاى آنها گرچه بيش از آنچه هست برآورده شده شايد وزن نقرهاى كه به كار رفته اين ارزش را داشته باشد . در سمت راست اين در يك دكان ميوهفروشى و يك نوع دكان قنّادى است كه طلبههاى جوان و معمّم پول مختصر خود را در آن خرج مىكنند . گوشهاى از زندگانى مذهبى ايرانيان را مىتوان در نزديك استخر و حياط پردرختى كه آن را احاطه كرده مشاهده نمود . در حال حاضر كاشىهاى گنبد در دست تعمير است . چوببستهايى كه براى تعمير به كار مىرود از ده تا پانزده سال قبل همچنان برپاست و كار تعمير به طور متناوب با مسامحه و تعلل شرقى در طى اين مدت انجام گرفته ولى اين طور به نظر مىرسد كه اين بار قصد دارند آن را به پايان رسانند . بايد گفت كه روش كار گذاشتن كاشىهاى پرنقش و نگار گنبد خيلى ماهرانه است . ابتدا قاب گچى از يك قسمت تهيه مىنمايند و طرح را بر روى آن نقش مىكنند سپس كاشىها را وارونه در قسمت مقعّر قرار مىدهند و به اين ترتيب يك قسمت از طرح تشكيل مىشود . هنگامى كه