تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصفهان ( فارسى ) — صفحة 18

مساهمون:

ص١٨
دست خضر چون نيافت چشمه دوباره * كرد تيمم به خاك پاك صفاهان
از شاعران متأخر ، شمس الشعرا سروش اصفهانى ، ضمن بيان قصيده‌اى در مدح ناصر الدين شاه قاجار ، از سرمهء اصفهان چنين ياد كرده است :
كرد سپاهان به از حديقهء رضوان * آمدن شاه دادگر به سپاهان
شمس ملوك زمانه ، ناصر دين شاه * بر سر خلق خداى ، سايهء يزدان
شهر سپاهان به فّر خويش بياراست * همچو صبا را به فر خويش سليمان
بود گر اين شهر تختگاه ملكشاه * اينت ملكشه درين مبارك ايوان
مردم از خطهء سپاهان سرمه * روشنى ديده را برند به كيهان
خلق سپاهان كنند روشن ديده * اكنون از گرد موكب شه ايران
زاينده‌رود - مهم‌ترين رودخانه‌اى كه در مركز ايران جارى است ، زاينده‌رود مىباشد كه از ارتفاعات زردكوه بختيارى و از رشته‌اى به نام كوهرنگ سرچشمه گرفته و از مغرب به مشرق تا باتلاق گاوخونى جريان دارد . طول اين رودخانه را ، با پيچ‌وخم‌هاى آن ، 400 تا 480 كيلومتر نوشته‌اند ، ولى اين فاصله به خط مستقيم 270 كيلومتر است . عرض بستر رودخانه تا 200 متر كم‌وزياد مىشود . قلّه‌هاى چهل چشمه و كوهرنگ در خاك بختيارى ، سرچشمهء اين رودخانه است و بيشتر ايام سال پوشيده