لوله به سراشيبى دره آورده در استخرى كه از وسط به دونيم كردهاند وارد نمودهاند و نيز با لولهء ديگرى قسمتى از آب آن را به حمامى ، كه به صورت نمرهء خصوصى در پائين درّه ساختهاند ، بردهاند .
بالاتر از سارىسو و نزديك به آن آب ديگرى از زمين مىجوشد كه آن را « قرهسو » .
مىخوانند . قبل از آنكه محدودهء اين آب به صورت امروز شكل گيرد در محلّى كه دور آن را با سنگ و چينه محصور كرده بودند آفتابى مىشد و چون ته آن تيره و سياه به نظر مىرسيد بدانجهت آن را « قرهسو » يا آب سياه مىگفتند . ميزان آبدهى آن تقريبا 2 ليتر در ثانيه و حرارت آن بالغ بر 39 درجهء سانتيگراد مىباشد . اين آب نيز مثل سارىسو وارد استخرى مىشود كه اطراف آن را با سنگ و سيمان ساخته و از وسط دونيم كردهاند تا استحمامكنندگان ، اول وارد حوضچهء پائين شوند و پس از شستن و تميز كردن بدن بحوضچهء بالا ، كه آب چشمه بدان مىريزد ، وارد گردند . بر ديوارهاى دور اين دو آب هم رختآويزهائى نصب كردهاند تا استحمامكنندگان مثل آبهاى ديگر اين دهكده لباسهاى خود را بدان بياويزند .
يكى ديگر از آبهاى سرعين « پهنلىسو » يعنى آب پهندار است كه پائينتر از گاميشگوئلى و بفاصلهء تقريبى يكصد و پنجاه مترى شرق آن قرار دارد . آب اين چشمه را قريب يك و نيم ليتر در ثانيه برآورد كرده و گرماى آن را 40 درجه نوشتهاند . نامگذارى آن بدينسبب بوده كه چون حوضچهء آن در قديم حصار و ديوارى نداشت پهن و خسو خاشاك بوسيلهء باد بدان ريخته تهنشين مىگشت . امروزه حوضچهء آن نيز با سنگ و سيمان ساخته شده و بر اطراف آن ديوار كشيدهاند .
چهار چشمهء مذكور كه به ترتيب وقوع عبارت از سارىسو ، قرهسو ، گاميشگوئلى و پهنلىسو مىباشد ، در درهاى كه از غرب به شرق در كنار دهكدهء سرعين كشيده شده قرار دارند ولى در سمت شمال اين دره نيز چند چشمهء ديگر در داخل درّهء ديگرى از زمين مىجوشد كه بزرگترين آنها آب ژنرال مىباشد و در محلّ به « يرهنالسوئى » مشهور است . در جنگ بين الملل اول كه ارتش روس ، آذربايجان و منجمله اردبيل را اشغال
اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى ) — صفحة 423
مساهمون: بابا صفرى
ص٤٢٣