كربناته كالسيك قرار داد كه در آن مقدارى سولفات نيز وجود دارد » . آنگاه آب اين چشمه را با آبهاى معدنى فرانسه مقايسه كرده نوشته است « از لحاظ تركيب ، آب اين چشمه مشابه آب چشمههاى بوربون دولانسى
Borbon de lancy
واقع در ايالت سائون و لوآر
Saon et Loire
فرانسه مىباشد . ولى آبهاى كانى سرائين از چشمههاى نامبرده در فرانسه سبكتر هستند . چشمههاى نامبرده داراى مقادير بسيار كمى آرسنيك ، لىتيوم ، برومور ، يدور و گازهاى راديوآكتيو مىباشد و محتمل است چشمههاى سرائين نيز داراى اين تركيبات باشند » .
مأخذ دوم ما در مورد آبهاى سرعين گزارش مطالعات نيمهتفصيلى آبهاى زيرزمينى كارشناسان واحد آب وزارت آب و برق ايران است كه در سالهاى 52 - 1350 خورشيدى انجام دادهاند و اين گزارش در رديف 135 راهنما در تيرماه 1352 در آن واحد ضبط شده است . در اين گزارش ، كه قريب بيست سال بعد از كتاب فوق الذكر تهيه شده آمده است كه آب گاميشگوئلى « فاقد گوگرد و گاز
SH 2
است . مقدار گازكربنيك آزاد آن 400 ميلىگرم در ليتر است . در تجزيهء آن مىتوان نوشت
rHCo 3 RSo 4
(
rCl
و
rMg
(
rCa
(
rNa
و مىتوان آن را نمونهء آبهاى بىكربناته سديك دانست . يون بىكربنات بيش از يون كلر ولى يون سولفات مقدارش خيلى كم است . يون سديم با اختلاف زيادى بيش از يونهاى كلسيم و منيزيوم مىباشد .
اين وضع در بقيهء چشمههاى سرعين كموبيش به چشم مىخورد . احتمالا داراى آهن و سيليس نيز مىباشد .
PH
آن در آزمايشگاه 7 بوده ولى به نظر مىرسد كه در سرچشمه بعلّت وجود گاز
Co 2
داراى
PH
آسيدى باشد . حرارت گاميشگولى 47 و آبدهى آن 60 ليتر در ثانيه و تقريبا ثابت است » .
از حيث تركيبات شيميائى تفاوتهائى بين اين دو مأخذ به نظر مىرسد كه اظهارنظر در آن مورد اطلاعات علمى مىخواهد ولى در باب اختلاف در ميزان آبدهى بايد گفت كه در فاصلهء بين دو تاريخ مآخذ فوق ، زلزلهاى در آن دهكده رخ داده و بر اثر آن آب چشمهء گاميشگوئلى افزايش يافته است .