موجود بنام « پهنلىسو » ، كه بالغ بر 600 متر مىشود ، خانههاى نوينى به صورت مسافرخانه ، ولى نه با اصول مهندسى ، ساخته شده است . تعداد اطاقهاى اين بناهاى جديد ، كه براى سكونت مسافرين احداث گشته در سال 1357 خورشيدى بالغ بر 2300 باب بوده است .
آبهاى گرم اين قريه در درّهاى بالنسبه باريك قرار دارد و بالغ بر 9 چشمه مىباشد كه در نقاطى دور از يكديگر واقع شدهاند و مهمترين آنها « گاميشگوئلى » مىباشد .
آب گرم گاميشگولى :
« گاميش » كوتاهشدهء همان كلمهء گاوميش است كه نام حيوانى از خانوادهء گاو است ولى از حيث جثّه بزرگتر از آن مىباشد . رنگ سياه دارد و ندرتا برنگ قهوهاى سير ديده مىشود . اين حيوان در ايران ، در نواحى معتدل و پرآب زندگى مىكند و دامنههاى سبلان از نقاط مستعد براى پرورش آن مىباشد . گاوميش علاقهء زيادى به آب دارد مخصوصا بركهها يا نهرهائى را كه آب در قسمتى از آن ساكن باشد دوست دارد تا بتواند در آنها بخوابد و با بيرون نگه داشتن سر ، استراحت كند .
گاميشگوئلى يكى از آن حوضچهها است كه گاوميشهاى سرعين در سالهاى گذشته در داخل آن ، در نقاطيكه آب مقدارى از حرارت خود را از دست داده معتدل مىشد ، مىخوابيدند و بدينسبب اهالى قريه ، و بتبع آنها ديگران ، از زمانهاى پيشين اين حوضچه را گاميشگوئلى « 1 » يعنى بركه يا حوضچه گاوميش گفتهاند كه امروز نيز به همين نام شناخته مىشود .
گاميشگوئلى تا سى سال پيش گودى بىجدارى در ميان دره بود و آب چشمه در آن گودى به صورت بركهاى جمع مىگشت و مازاد آن از گوشهاى در سمت جنوب شرقى وارد نهرى مىشد و بفاصلهء يكصد و پنجاه متر آسيابى را مىگردانيد . اين آسياب در آن ايام گرانبهاترين آسيابهاى آبى صفحهء آذربايجان به حساب مىآمد زيرا بر خلاف آسيابهاى ديگر ، آب آن در زمستان يخ نمىزد و در تمام 12 ماه سال كار مىكرد . از ربع قرن پيش دور اين بركه ديوارى كشيده شده و حوضچهاى بمساحت تقريبا 400 متر مربع
هامش
( 1 ) - گول« Gueul »در زبان تركى بمعنى بركه يا محلى است كه آب در آن جمع شده باشد .