پيشرفت و افتخارات مدرسهء تدين مرهون فداكاريها و علاقمنديهاى وصفناپذير مدير و مؤسس آن بود بااينحال خود آقاى تدين تلاش و كوشش صميمانهء همكاران ديگر بويژه كسانى مثل شادروان آقاى سيد مهدى مهدوى الاصل معروف به « آقاى ناظم » و مرحوم آقاى حسن وحيدى دبير نابينا ولى دانشمند روشنبين را در اين امر داراى سهم بسزائى مىداند . مردانى كه در صفا و صداقت و آشنائى برموز تعليم و تربيت شايد در فرهنگ اين ولايت هرگز نظايرى پيدا ننمايند .
هزينهء مدرسهء تدين و ديگر مدارس ملّى اردبيل ، با وجوهى كه از دانشآموزان بعنوان شهريه مىگرفتند ، تأمين مىشد . كمكم كه مدارس دولتى اعتبار و امكانات بيشترى يافتند جاذبهاى براى جذب محصلين مدارس ملّى گشتند و نتيجهء اين كار تقليل درآمد مدارس مذكور شد و وضع آنها مواجه با مشكلات مالى ، كه سرمنشاء مشكلات ديگر بود ، گرديد تا آنجا كه سرانجام ادامهء كار بر آنها متعذّر گشت و لاجرم اين مدارس به ادارهء فرهنگ اردبيل واگذار شد .
مدرسهء هدايت :
مدرسهء هدايت نيز از مدارس قديم اردبيل است كه با همت شخص فرهنگدوست معمّمى بنام آقاى سيد يوسف هدايت اللهى تأسيس يافت . اين مدرسه نيز در اول كار يعنى سال 1300 خورشيدى به صورت مكتبخانه بود . از سال 1305 در خانهاى واقع در كوچهء قاجاريه بتدريج شكل مدرسه به خود گرفت و درعينحال كه دانشآموزان در دو اطاق و روى زمين مىنشستند بگروههاى مختلف ، كه نام كلاس به آنها اطلاق مىگشت ، تقسيم گرديد . بدينمعنى كه مثلا شش نفر در يك گوشهء اطاق بنام كلاس اول و پنجنفر در گوشهء ديگر همان اطاق بعنوان كلاس دوم و . . . درس مىخواندند . كمكم كه امور مدرسه گشايش يافت در كوچهء شهيد گاه خانهء بزرگى اجاره كرده با تهيهء ميز و نيمكت و تختهسياه و غيره كلاسها را به صورت مستقل و جدا از هم درآوردند و دبستان هدايت را ، كه بعدها داراى كلاسهاى متوسطه نيز گرديد ، بدين شكل در خدمت علاقمندان به تحصيل برپا داشتند .
آقاى هدايت اللهى دو برادر كوچكتر از خود بنامهاى « آقاى سيد رضا » و « آقاى