وفات جناب المرحوم المغفور قطب البد لا شرف الملة و الدين بابا حسين طاب ثراه و جعل جنة المثواه به تاريخ هفدهم محرم الحرام سنه سبع تسعين ثمان مأة 897 » و صندوق ديگرى در كنار بقعهء بابا حسين در اتاق مجاور وجود داشت به نام فيض بىبى شاه بيگى بايلى سالىقا ( كذا ) عمل محمد بن سمر مولانا غلام على جهانى كاتبه و ناظمه محمود الحسينى به اهتمام قزآلاق تاتار و سارى باباى تاتار بعون الملك و جماعت حسن لى و حسن اللصار ( كذا ) تاريخ 988 از هجرت فخر الانام . . .
در گورستان قديمى خسرويه نيز سنگهاى قديمى و تاريخى بهطور پراكنده و فراوان ديده مىشد ، برخى از آنها شكسته و نامونشان متوفى از بين رفته و بلكه به يغما رفته بود . حيف از اين سنگهاى تاريخى كه در اين گورستان بدون حفاظت مانده است .
بههرحال آنچه بين سنگها مشخصتر بود دو سنگ قبر بود كه احتمالا از لحاظ تاريخى درخور مطالعه و دقت مىباشد . اولى سنگ قبرى مكعب مستطيل و سياه رنگ داراى بريدگيهاى هندسى به ابعاد 50 200 سانتيمتر و ارتفاع 50 سانتيمتر كه در روى آن با خط ثلث جلى اين مطلب نقر شده بود : « هذه وفات المرحوم المغفور خواجه سعد الدين محمد بن المرحوم خواجه شمس الدين كرك به تاريخ چهارم شهر ذيحجة سنه خمس تسعين و ثمان مأة 895 يوم السبت فى صحوه ذلك اليوم . » و در فاصلهء تقريبى 5 متر سنگ قبر ديگرى ديده مىشد كه روى آن نقر شده بود : « خواجه كمال الدين حسين بن المرحوم المغفور خواجه شمس الدين على فى رجب المرجب سنه [ ناخوانا ] » . در سطح جانبى سنگ قبر اين شعر نقش شده بود :
اى ديده اگر كور نهاى گور ببين * وين عالم پر فتنه و پر شور ببين
شاهان جهان و سروران عالم * در زير زمين در دهن مور ببين