نفوذ زندگى تجملى و مصرفى در بين مردم سبب شده است كه صنايع دستى محلى اين حوزه رونق پيشين خود را از دست بدهد و از اين راه زيان فراوانى به امور توليدى و صنايع محلى و در نتيجه اقتصاد مردم روستايى شهرستان قوچان وارد آورد . متأسفانه دولت هم تاكنون نتوانسته است با تنظيم طرحهاى مشخص و مؤثر ، صنايع يدى و محلى اين حوزه را طبق اصول فنى بدانگونه رونق دهد كه جانشين صنايع خارجى گردد و در بازار مصرف عمومى وارد شود ، در حال حاضر اينگونه كالاها در حد نمايش صنايع محلى در نمايشگاهها و موزهها آن هم به نام صنايع سنتى معرفى مىگردد . البته اين در حد خود ، ممكن است اقدام مفيدى باشد ولى كافى نيست . بايد از راه تشويق و ارائهء خدمات فنى ضرورى ، صنايع دستى محلى را تشويق كرد تا از اين راه ، امر توليد و كار و كوشش در بين مردم و روستاييان بخصوص در ايامى كه اشتغال به زراعت ندارند رونق پيشين خود را از نو به دست آورد . « 1 »
راهها و وسايل ارتباطى
قوچان از نظر داشتن راه شوسه و اسفالته ، ارتباط با مشهد ، اتصال به مرز جمهورى تركمنستان و واقع شدن در شاهراه شمال ايران مخصوصا از لحاظ بازرگانى ، سياسى و جهانگردى در موقعيت ممتازى قرار گرفته و در قديم نيز از اين جهت درخور توجه بوده است .
بار تولد ، مستشرق روسى در كتاب تذكرهء جغرافياى ايران مىنويسد : « شاهراه عمدهء آسياى غربى به شرقى كه در دوران ايران باستان سرحد شمالى فلات ايران را تشكيل مىداده از خبوشان مىگذشته است . » در همين كتاب از قول ايذور خاراكسى مىنويسد كه در قرن 12 ميلادى ، در دورهء ترقى خوارزمشاهيان ، قوچان يكى از مهمترين نقاطى
هامش
( 1 ) . در اين زمان از دولت جمهورى اسلامى كه سياست خودكفايى را در صدر برنامهء خود قرار داده است انتظار مىرود كه صنايع دستى و محلى اين منطقه و ساير مناطق كشور را احيا كرده و با خريد صنايع دستى آنان ، روستاييان را مورد حمايت قرار دهد .