شاه تره ، ترنجبين ، قدومه ، گياهان معطر ، مايهء پنير كه گياهى است از تيرهء روناس ، زرشك و اقدرا ( كه در اصطلاح محلى بورجاق خوانده مىشود « 1 » . ) عرقيات گياهى قوچان معروف و داراى خواص گوناگون است .
نوع خاك
نوع خاك اين ناحيه زراعى و از جنس رسى و گچى است و در برخى نقاط سياه ( چرنوزيوم ) مىباشد . قشر خاك رسى از 20 سانتيمتر در دامنهها ، تا 2 متر در جلگه تغيير مىكند . در محلى به نام شغلآباد ، در زير لايهء نازك خاك رسى خاك سياه وجود دارد . زير طبقات رسى ، رسوباتى از ماسه و گل رس قرار دارد كه مربوط به مسير آبرفتى درّه است . خاك نواحى كوهستانى شمال قوچان سياه بوده و از لحاظ كشاورزى بسيار مناسب است . « 2 »
معادن
دربارهء معادن و منابع زيرزمينى ناحيهء قوچان تاكنون مطالعاتى به عمل نيامده است . تنها در كتاب جغرافياى مفصل ايران مذكور است كه در سر راه قوچان به مشهد ، در شرق چناران ، معادن زغال سنگ وجود دارد كه استفادهء از آنها منحصر به محل است ولى اگر در آينده ، بهطور علمى استخراج شوند ممكن است رگههاى مهمى كشف گردد كه براى خطهء خراسان بسيار مفيد خواهد بود .
معدن نمك در قريه استاد و خسرويه ، گچ خاكى در فاروج و چرى ، گچ قلم در
هامش
( 1 ) . رحمتى ، عبد اللّه . جغرافياى شهرستان قوچان ، ص 76 .
( 2 ) . بررسى اجمالى از اوضاع جغرافيايى . . . قوچان ، نوشتهء محمد حسن زينلزاده .