است و اين تفاوت ده سال چندان اثرى در اين نكته كه گفتيم نمىكند .
ديگر از آثار او كتاب مفتاح الفتوح است كه در پايان آن « 1 » تاريخ آن را چنين آورده است :
به سال پانصد و هفتاد و دو چار * شهور سال را بد آخر كار
ز ذوالحجه گذشته بد ده و پنج * كه مدفون كردم اندر دفتر اين گنج
ز هفته بود روز جمعه آخر * كه شد منظوم اين عقد جواهر
تو اى خوانندهء اين نظم دلكش * كه بادا وقت تو پيوسته زين خوش
قرين معرفت بادا ترا دل * كه تا گردد مراد تو به حاصل
به فكرت خوان تو مفتاح ارادت * كه تا بگشايدت باب سعادت
چو بگشايند ابواب فتوحت * از آن معنى شود آسوده روحت
بسى گفته شد اسرار معانى * هم از ايمان غيبى هم عيانى
هم از ارشاد خاصان گزيده * كه باشند از خودى خود بريده
هم از اوقات ارباب بدايات * هم از احوال اصحاب نهايات
همان از كشف و وقت و حال ايشان * مقامات بلند احوال ايشان
تامل مىكن اندر هر مقامى * تفكر مىكن اندر هر كلامى
تمامت بازجو بنياد معنى * كه تا چون دادم اى جان داد معنى
بود جلوه كند بر تو معانى * كه تا تحقيق هر معنى بدانى
بسا رمزا كه آن پوشيده گفتم * در او راز نهانىها نهفتم
بده جان تا معانى را بدانى * همان راز نهانى را بدانى
هامش
( 1 ) - نسخهاى كه در حاشيهء سبع المثانى چاپ شيراز 1342 از صحيفهء 22 تا 118 منتشر شده و آنجا چون چند بيت از آغاز كتاب از نسخه افتاده بوده است نام آنها را تشخيص ندادهاند ( حاشيهء صحيفهء 116 117 ) و چاپ ديگرى از مفتاح الفتوح به ضميمهء بلبلنامه و نزهة الاحباب و بعضى غزليات عطار در طهران در 1312 شمسى انتشار دادهاند كه تنها شامل 133 بيت از آغاز كتاب است و حال آنكه مفتاح الفتوح نزديك به هزار و دويست بيت شعر دارد .