[ 39 ] اشاره [ در لزوم تحصيل حبّ اللّه و حبّ اولياء اللّه ]
بدانكه محبّت اهل بيت عصمت صلوات اللّه عليهم اجمعين راجع به محبّت خداى تعالى مىشود .
اين محبّت ز آن محبتها جدا است * حبّ محبوب خدا حبّ خدا است
و دوستى خدا باعث شمول عنايت لدنيّه به سوى بنده مىشود ، كه فرمود :
يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ ؛
« 1 » و اين از مقام ذكر حاصل مىشود ، كه :
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ؛
« 2 » و نتيجه آن مقام رضاء است ، كه :
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ، *
« 3 » و راجع به مقام فناء و نيستى مىباشد ، و منوط است به اينكه نفس امّاره كشته شود و لوّامه شود . چون از اين ورطه گذشتى مطمئنّه مىشود ؛ ثمّ راضيه ؛ ثمّ مرضيّه مىشود ، كه :
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ؛
« 4 » چنانكه گفتهاند :
اذكروا اللّه كار هر اوباش نيست * ارجعى بر پاى هر قلّاش نيست « 5 »
و چنانچه گفتهاند : « 6 »
بىتو نفسى نماند ما را * جز تو هوسى نماند ما را
هامش
( 1 ) . سوره مباركه مائده : 106 .
( 2 ) . سوره مباركه بقره : 152 .
( 3 ) . سوره مباركه مائده : 106 ؛ توبه : 100 ؛ مجادله : 22 ؛ بيّنه : 8 .
( 4 ) . سوره مباركه فجر : 28 - 27 .
( 5 ) . مثنوى معنوى ، دفتر چهارم : 689 .
( 6 ) . تضمينى است از غزل سى و پنجم ديوان ملا محسن فيض كاشانى رحمه اللّه : 51 .